Download dit artikel nu. Het zal binnen de week verdwenen zijn. Het artikel wordt ingeleid met een kort overzicht van het historisch feit “Operatie Paperclip”.
Operatie Paperclip
Na de tweede wereldoorlog, begin jaren vijftig op het hoogtepunt van de koude oorlog, rekruteerden J. Edgar Hoover, directeur van het FBI en Allen Dulles, directeur van de CIA, ‘voormalige’ nazi’s als geheime agenten. Zij waren het eens dat de nazi’s aan de VS bruikbare informatie konden leveren over de Sovjets en vonden het niet nodig om het departement justitie hierover in te lichten. Eén van hen, Aleksandras Lileikis was een nazi-officier die betrokken was bij de dood van 60.000 Joden. Hij werkte tijdens de oorlog “onder Gestapo-controle” en later voor de CIA. Lileikis werd veertig jaar lang gerust gelaten totdat aanklagers zijn naziverleden ontdekten en in 1994 zijn deportatie voorbereidden. De CIA probeerde te verhinderen dat geheime documenten over hun ex-spion onthuld zouden worden …
Een andere nazi, Otto von Bolschwing, kreeg na de arrestatie van Adolf Eichmann, bescherming van de CIA om hem hetzelfde lot te besparen. Het duurde daarna nog twintig jaar voor von Bolschwing ontdekt en vervolgd werd.
In totaal hebben het Amerikaanse leger, de CIA, het FBI, de NATO en andere ‘veiligheidsdiensten’ na de oorlog meer dan 1.500 ex-nazi’s en collaborateurs ingezet als spionnen en informanten, volgens Richard Breitman, een holocaust-onderzoeker aangesteld door de Amerikaanse overheid. Allen Dulles geloofde dat ‘gematigde’ nazi’s nuttig zouden kunnen zijn voor Amerika. Hoover keurde persoonlijk enkele nazi’s goed als informanten en verwierp beschuldigingen over hun wreedheden in oorlogstijd als Sovjetpropaganda, een tactiek die door de VS nog steeds gebruikt wordt als ze hun misdaden niet kunnen verantwoorden. Kijk maar naar de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne.
De nazispionnen voerden in de jaren ’50 en ’60 diverse taken uit voor Amerikaanse diensten. Ze kregen daarvoor training in Maryland, Connecticut en Virginia, in paramilitaire oorlogsvoering.
De naoorlogse periode schonk de nazi’s een tweede leven, verweven met Amerikaanse inlichtingendiensten en oorlogsgeleerden. Reden genoeg om die agentschappen wat nader te bekijken.
Bronnen: https://www.nytimes.com/2014/10/27/us/in-cold-war-us-spy-agencies-used-1000-nazis.html – https://www.researchgate.net/publication/363771233_1942 – 1952_J_Edgar_Hoover_Director_FBI_May_10_1924 – _May_2_1972_Allen_W_Dulles_OSS_later_Director_CIA_February_26_1953-November_29_1961 – https://historiek.net/zeker-1000-nazis-spioneerden-tijdens-koude-oorlog-voor-vs/45833/
CIA
I.
Op 11 juli 1941 richtte president Franklin Roosevelt een inlichtingen- en propagandabureau op om buitenlandse informatie te verzamelen, te analyseren en te verspreiden. Dat agentschap ‘Coordinator of Information’ (COI) stond in voor het ‘uitvoeren van speciale operaties’ en werd nog geen jaar later ontbonden. Het ‘Office of Strategic Services’ (OSS) nam de taken over. Die opereerden overal waar Amerikaanse troepen aanwezig waren. In de hele wereld dus. Het agentschap voerde contrapropaganda- en desinformatieactiviteiten uit. Veel van hun activiteiten werden in 1947 door het ‘Central Intelligence Agency’ (CIA) overgenomen.
Kevin Shipp, een voormalig CIA-agent en whistleblower, beschrijft het agentschap als volgt:
“De CIA geeft niets om mensenlevens. De CIA geeft helemaal niets om vrede. De CIA geeft om winnen, voortzetten en uitbreiden. En dat is geen overdrijving. Het agentschap heeft een hele procedure ontwikkeld in de afgelopen 40 jaar sinds Gary Webb (1).
Ze hebben de carrière van Webb verwoest, zijn huwelijk kapotgemaakt, zijn financiën geplunderd. Hij belandde vervolgens in een hotel met twee kogels in zijn hoofd omdat hij verslag deed van de drugshandel van de CIA en een boek schreef: “Dark Alliance”. Hun favoriete vorm van moord is iemand tot zelfmoord aanzetten, en dat geeft hen de doctrine van plausibele ontkenning. Dat komt uit de Nationale Veiligheidsrichtlijn 10.2 uit 1948 (2).
De CIA kan doen wat het wil. Sabotage, subversie, economische oorlogsvoering, moord, zolang de Amerikaanse regering elke betrokkenheid maar kan ontkennen.”
II.
Een hooggeplaatste nazi die door de VS werd gerekruteerd, Aleksandras Lileikis (3) was, zoals eerder vermeld, betrokken bij de massamoord op 60.000 Joden in een Litouws getto. De CIA kende zijn verleden maar huurde hem toch in als spion in Oost-Duitsland in 1952. Vier jaar later hielpen ze hem verhuizen naar de VS. De CIA documenteerde zelfs wat ze wisten over zijn oorlogsmisdaden. Toch kwam Lileikis op hun loonlijst terecht. Hij woonde veertig jaar in de VS voordat hij in 1994 in de buurt van Boston werd ontdekt. De aanklagers maakten aanstalten om hem te deporteren. Een CIA-advocaat belde het ministerie van Justitie en de uitwijzing werd geblokkeerd. De CIA en het ministerie van Justitie kwamen tot een overeenkomst dat Lileikis niet zou worden berecht als bewezen zou worden dat de voormalige nazi een Amerikaanse spion was geworden. In 1995 verklaarde de CIA niet op de hoogte te zijn geweest van het naziverleden van hun spion.
Generaal-majoor Reinhard Gehlen (4), sleutelfiguur aan de Duitse kant van de CIA-nazi-afspraak, was de belangrijkste anti-Sovjet-spion van Adolf Hitler. Hij leidde de afdeling Buitenlandse Legers Oost van de Abwehr. Tijdens WO2 hield Gehlen toezicht op alle Duitse militaire inlichtingenoperaties in Oost-Europa en de USSR. De Gehlen Organization is een naoorlogse instantie en de voorloper van de BND, de Duitse inlichtingendienst.
Gehlen was eind 1944 al begonnen met het plannen van zijn overgave aan de Verenigde Staten. Hij onderhandelde een overeenkomst met de VS waardoor zijn organisatie kon blijven voortbestaan ondanks de denazificatieprogramma’s na de oorlog. De groep, met zijn directe staf van 350 agenten, stond bekend als Gehlen Org. Het spionagenetwerk functioneerde (onder Amerikaanse controle) als ogen en oren voor de CIA in Oost-Europa en de Sovjet-Unie.
Honderden Duitse leger- en SS-officieren werden vrijgelaten uit interneringskampen om zich aan te sluiten bij Gehlen in Duitsland. Het personeelsbestand groeide uit tot 3.000 en Gehlen Org verhuisde naar een terrein van 25 hectare nabij Pullach, ten zuiden van München. Begin jaren vijftig werd geschat dat de organisatie in Duitsland tot 4.000 inlichtingenspecialisten in dienst had.
Een andere hooggeplaatste nazi die Amerikaanse spion werd, was Otto von Bolschwing (5), mentor en topassistent van Adolf Eichmann, een van de meesterbreinen achter de holocaust. Von Bolschwing, afkomstig uit een aristocratische conservatieve Pruisische familie, was een vroege rekruut van de nazipartij. Toen Hitler aan de macht kwam, klom hij op tot plaatsvervanger van Heinrich Himmler. Von Bolschwing schreef documenten over hoe Joden te terroriseren maar zijn naziactiviteiten werden ‘onschuldig’ genoemd en hij verhuisde met zijn gezin naar New York in 1954 als beloning voor zijn loyale naoorlogse dienst.
De politiek van von Bolschwing was zo radicaal, dat zijn fanatisme hem in de problemen bracht met de leiding. Als hoofd van de SS-inlichtingendienst in Roemenië in 1940 moedigde hij leiders van de IJzeren Garde, een anti-Joodse paramilitaire groepering, aan om een staatsgreep te plegen tegen de bestaande Duits-geallieerde regering. De opstand van januari 1941 werd neergeslagen, maar niet voordat de legionairs door de Joodse wijk van Boekarest hadden geraasd, synagogen in brand hadden gestoken en bewoners hadden vermoord met een vertoon van sadisme dat zelfs de plaatselijke SS-officieren schokte.
Von Bolschwings expertiseterrein kwam overeen met verschillende initiatieven die de CIA in samenwerking met de Gehlen Org ontplooide. Kort na zijn overstap naar de CIA, startte de Oostenrijkse regering een onderzoek naar von Bolschwing en vroeg Amerikaanse functionarissen om zijn oorlogsachtergrond te controleren in de bewaarde nazibestanden. Gezien de banden die von Bolschwing had met de CIA, werd het dossier overgemaakt aan Peter Sichel van de Amerikaanse inlichtingendienst.
Het hoofdkantoor van Gehlen Org in Pullach wilde dat de CIA Berlijn het dossier van von Bolschwing voor de Oostenrijkse regering achterhield, of een ‘negatief dossier’ zou afleveren. De CIA heeft het dossier van von Bolschwing nooit aan Oostenrijk overgemaakt. De CIA-afdeling van Pullach drong hem in 1952 op aan de plaatselijke eenheid in Salzburg. De CIA-advocaten adviseerden om de vermelding van zijn nazi-lidmaatschap uit de officiële documenten te schrappen.
III.
Toen Eichmann (6) in 1960 in Argentinië aangehouden werd, vreesde von Bolschwing dat ook hij zou ontmaskerd worden en berecht als samenzweerder van de ‘Endlösung’. Hij kreeg de garantie van de CIA dat hij zou beschermd worden tegen de nazi-jagers. Pas twintig jaar later, in 1981, werd hij ontmaskerd en het land uitgezet.
Emil Augsburg, een Nazi-ideoloog, was officier bij het beruchte Wannsee Institute, de SS-denktank die betrokken was bij het plannen van de genocide. De SS-eenheid van Augsburg voerde ‘speciale taken’ uit, een eufemisme voor het uitroeien van Joden en andere ‘ongewenste personen’ tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoewel hij in Polen werd gezocht voor oorlogsmisdaden, slaagde Augsburg erin om door de Amerikaanse CIA eind jaren veertig in dienst genomen te worden als expert in Sovjetaangelegenheden.
Uit vrijgegeven CIA-gegevens bleek dat hij behoorde tot een schurkengalerij van nazioorlogsmisdadigers die door de Amerikaanse inlichtingendiensten werden gerekruteerd kort nadat Duitsland zich aan de geallieerden had overgegeven. Nazi’s die anders voor oorlogsmisdaden zouden zijn veroordeeld, konden zich aanmelden bij de Amerikaanse inlichtingendienst om hun straf te ontlopen. Het besluit om nazi-agenten te rekruteren had een negatieve invloed op de betrekkingen tussen de VS en de Sovjet-Unie. Het vormde de basis voor Washingtons tolerantie tegenover mensenrechtenschendingen en andere criminele daden in naam van het anticommunisme. De Amerikaanse oorlogsmachine is op dat punt tot nu toe ongewijzigd gebleven.
Tijdens de Jalta-conferentie (4-11 februari 1945) (7) werd overeengekomen dat de Verenigde Staten aan de USSR alle gevangen Duitse officieren die actief waren in het oostelijk gebied, moesten aangeven. Reinhard Gehlen werd in alle haast naar Fort Hunt in Virginia overgebracht. In de zomer van 1946 keerde hij terug naar West-Duitsland met het mandaat om zijn netwerk weer op te bouwen en, in opdracht van de VS, het bespioneren van het Oosten te hervatten. De datum is belangrijk omdat hij voorafging aan het begin van de Koude Oorlog, die volgens Amerikaanse ‘historische’ verslagen pas een jaar later begon.
De vroege aanwerving van Gehlen door de Amerikaanse inlichtingendienst suggereert dat Washington eerder in een koude-oorlogsmodus verkeerde dan de meeste mensen beseffen. Het Gehlen-dossier ontkracht ook het heersende westerse idee dat het agressieve Sovjetbeleid verantwoordelijk was voor de koude oorlog.
IV.
Gehlen Org, gevestigd in de buurt van München, schakelde duizenden Gestapo-, Wehrmacht- en SS-veteranen in. Zelfs de meest verachtelijke individuen waren welkom – inclusief Alois Brunner, de belangrijkste plaatsvervanger van Adolf Eichmann.
SS-majoor Emil Augsburg en Gestapo-kapitein Klaus Barbie, ook wel bekend als de ‘Slager van Lyon’, deden dubbele dienst en werkten zowel voor Gehlen Org als voor de Amerikaanse inlichtingendienst. Barbie werd eind jaren 1980 naar Europa gelokt en overgedragen aan de Franse justitie om zijn veroordeling af te wachten. Vier jaar later, in 1991, was hij voer voor de wormen.
Gehlen zou een belangrijke rol spelen binnen de NATO. Hij leverde inlichtingen over de landen van het Warschaupact. Onder toezicht van de CIA, en later als hoofd van de West-Duitse geheime dienst, oefende Gehlen aanzienlijke invloed uit op het Amerikaanse beleid ten aanzien van het Sovjetblok. En al die tijd hield de CIA zich bezig met het rekruteren van voormalige nazi’s als spionnen. De Amerikaanse regering heeft pas een goede halve eeuw later, na jaren van desinformatie en leugens, officieel haar rol bij de oprichting van de Gehlen-organisatie erkend. Het lijkt wel gepland: de nazi’s waren verslagen door de Sovjets en kregen binnen de Amerikaanse agentschappen de gelegenheid om terug te slaan. Het Militair Industrieel Complex (MIC) is sindsdien de grote winnaar.
Leden van Gehlen Org hielpen duizenden nazi voortvluchtigen ontsnappen via ‘ratlines’ naar veilige havens in het buitenland – vaak met de goedkeuring van Amerikaanse inlichtingenofficieren. Individuen uit het Derde Rijk en fascistische medewerkers doken op als ‘veiligheidsadviseurs’ in verschillende landen in het Midden-Oosten en Latijns-Amerika in dienst van ultrarechtse doodseskaders. Klaus Barbie (8) bijvoorbeeld, assisteerde bij een opeenvolging van militaire regimes in Bolivia, waar hij soldaten marteltechnieken aanleerde en hielp bij het beschermen van de bloeiende cocaïnehandel aan het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig. Dus ook tijdens de periode dat George H.W. Bush CIA-baas was.
Door Gehlen te financieren, stelde de CIA zich open voor manipulatie door een buitenlandse inlichtingendienst die vergeven was van Sovjet-spionnen. Gehlen’s gewoonte om gecompromitteerde ex-nazi’s in dienst te nemen (en de bereidheid van de CIA om deze praktijk goed te keuren) stelde de Sovjet-Unie in staat de geheime dienst van West-Duitsland binnen te dringen door talloze agenten te chanteren. Een gevolg van de alliantie tussen CIA en Gehlen Org is vandaag duidelijk zichtbaar in de oplevende verrechtsing in Europa.
V.
Gustav Hilger, hoofdtolk van Hitlers’ ministerie van buitenlandse zaken en hoofdadviseur van Joachim von Ribbentrop in geheime onderhandelingen, werd ondanks een internationaal aanhoudingsbevel, door de CIA naar de VS overgevlogen. Hilger keerde in 1946 terug naar Duitsland als Sovjet-analist voor de Gehlen organisatie.
De samenwerking tussen (ex)-nazi’s en de Amerikaanse overheid, verliep naar wens. De Amerikaanse inlichtingendienst kon de Duitser blijven presenteren als een respectabele geleerde door de beschuldigingen in het Sovjet-arrestatiebevel af te doen als propaganda.
De banden die de CIA aan het eind van de jaren veertig met voormalige nazi’s smeedde, zouden het agentschap uiteindelijk op verschillende manieren schaden. Sovjet-analisten noemden hun Amerikaanse tegenstander een bondgenoot van ‘fascisten’ en ‘Hitleradepten’ en dat waren geen loze woorden. De banden met de nazi’s wierpen een smet op het imago van de CIA – en bij natuurlijke uitbreiding, op dat van de VS. In de meer dan zes decennia sinds hun dienstverband bij de CIA, werd de link met de nazi’s meermaals gedetailleerd beschreven.
Het is zeer twijfelachtig of de CIA die smet ooit zal kunnen wegvegen. Zoals CIA-historicus Kevin Ruffner heeft opgemerkt: “In hun zoektocht naar informatie over de USSR werden de Verenigde Staten onuitwisbaar verbonden met het Derde Rijk.”
Maar misschien ligt de grootste schade die het CIA-Nazi verbond aan de CIA heeft toegebracht meer in het psychologische rijk, de ‘gateway-crime’ die de weg vrijmaakte voor wat de organisatie later zou uitrichten (9).
“We stelen, we liegen en bedriegen”
(Mike Pompeo, ex-CIA-directeur, ex-minister van BZ onder Trump) (10)
VI.
Na de Koreaanse oorlog kwamen veel Amerikanen terug met positieve gevoelens voor de communistische zaak. De Amerikanen, paranoia als altijd, dachten onterecht dat de Sovjets een systeem hadden voor hersenspoeling. Dat waanidee voedde het argument om zelf zoiets te ontwikkelen in plaats van onderzoek te doen naar de beweringen. Dat leidde tot de financiering van 149 universiteiten, ziekenhuizen en gevangenissen in de VS en Canada om een Amerikaans antwoord te creëren op hun valse vermoedens.
De nazi-aanwezigheid binnen het agentschap leidde vervolgens tot de start van project MK Ultra, een CIA-programma voor experimenten op mensen (1953-1973). Het project werd geheimgehouden omwille van de illegale activiteiten die het omvatte. Onder leiding van ‘dokter’ Ewan Cameron werden in Montreal (Canada) brutale experimenten uitgevoerd op gezonde mensen die zonder hun toestemming hiervoor te geven, onderworpen werden aan de effecten van hoge doses LSD en elektroshocks die 40 maal de gebruikelijke sterkte hadden. De proefpersonen kregen dagenlang zonder ophouden dezelfde opgenomen boodschappen te horen met het doel hen te ontdoen van hun personaliteit, geheugen en identiteit. Daarbij werden ze onderworpen aan sensorische deprivatie en andere vormen van misbruik (11). Het schond individuele rechten en wordt als ernstig machtsmisbruik veroordeeld (12).
MK Ultra werkte via het Office of Scientific Intelligence van de CIA en een aantal frontorganisaties, opgericht door het Church Committee en deRockefeller Commission (13). Onderzoek naar het misbruik werd belemmerd door de vernietiging van de meeste documenten in 1973 in opdracht van CIA-directeur Richard Helms. Een FOIA-verzoek (Freedom of Information Act) uit 1977 bracht desondanks 20.000 documenten aan het licht. Nieuw bewijsmateriaal leidde tot hoorzittingen in de Senaat. Sommige details werden in 2001 vrijgegeven.
Een opmerkelijk geval betreft Dr. Lauretta Bender. Zij experimenteerde in het Bellevue Hospital in New York van 1942 tot 1955 met elektroshocks op kinderen bij wie ‘autistische schizofrenie’ werd gediagnosticeerd. Ze diende elektroconvulsietherapie toe aan ten minste 100 kinderen tussen drie en twaalf jaar oud.
Een aantal van deze kinderen ondervonden ernstige negatieve gevolgen van de ‘behandelingen’, waaronder toegenomen agressie, katatonie en zelfmoordneigingen. Het is duidelijk dat het project illegale activiteiten omvatte, waaronder het gebruik van Amerikaanse en Canadese burgers, met vooral veel kinderen, die als onwetende proefpersonen aan deze experimenten werden onderworpen (14).
In oktober 2021 doken nieuwe documenten op die de CIA linken aan medische marteling van kinderen en gevangenen via het MK Ultra-programma. De onthullingen benadrukken een reeks onmenselijke experimenten die tijdens de Koude Oorlog uitgevoerd werden in de Verenigde Staten (op zwarte gevangenen) en in Canada (op inheemse kinderen). De proefkonijnen werden onderworpen aan allerlei experimenten die verband houden met ‘mind control’ en het beïnvloeden van het gedrag.
De CIA, samen met het Amerikaanse en Canadese leger en machtige Amerikaanse ‘liefdadigheidsinstellingen’, waren direct betrokken bij deze experimenten.
Momenteel werken inheemse vrouwen, bekend als de Kanien’kehà Kahnistensera (Mohawk-moeders) aan de dossiers om de waarheid over deze experimenten te achterhalen. Zij slaagden erin om bouwprojecten in de buurt van mogelijke graven te stoppen. Ze verzamelden archiefdocumenten om hun onderzoek voort te zetten. De onthullingen belichten de historische en voortdurende strijd om en gerechtigheid voor gemarginaliseerde gemeenschappen die het slachtoffer zijn van door de staat gesponsorde medische martelingen. De wanpraktijken werden in maart 2017 door Wikileaks (Julian Assange) gepubliceerd. Dat maakte een einde aan de Amerikaanse beweringen dat het hier een samenzweringstheorie betrof. In de VS werd tegen die misdrijven in 2025 een rechtszaak ingeleid door procureur Jeff Orenstein (15).
De betrokkenheid van Canada lag voor de hand. Uit vrijgegeven archieven blijkt dat tussen 1880 en eind jaren 1990 ongeveer 150.000 inheemse kinderen van hun ouders gescheiden werden om in katholieke internaten ‘omgeschoold’ te worden. Met andere woorden: ze werden naar instellingen gestuurd waar ze ontdaan werden van hun taal en cultuur. Velen werden geconfronteerd met emotioneel, fysiek en seksueel misbruik.
VII.
Op 12 juni 2018 werd een studie gepubliceerd over het seksueel misbruik door personeel in Canadese scholen van 1997 tot 2017. Dergelijk onderzoek is zeldzaam en vaak heel beperkt. De studie pakt dit nadeel aan met gegevens verzameld uit disciplinaire beslissingen van wangedrag van docenten, mediaberichten en gepubliceerde jurisprudentie over gevallen van seksueel misbruik van kinderen/studenten. De daders waren personen die werkzaam zijn (of waren) op Canadese lagere scholen (K-12). De studie onthulde een aantal interessante punten over de grotere demografische patronen en kenmerken van slachtoffers en daders in heel Canada.
De studie vond 750 gevallen met minstens 1.272 studenten en 714 daders. Bovendien waren 86% van alle daders gediplomeerde leraren die grooming (82) gebruikten als de belangrijkste tactiek in driekwart van de gevallen. Van de slachtoffers was 75% vrouwelijk, 55% werd seksueel misbruikt op schoolterrein en meer dan twee derde van alle slachtoffers zat op de middelbare school toen het vergrijp werd gepleegd. Uit het onderzoek bleek ook dat, behalve in Ontario en British Columbia, de media de enige bron van informatie waren. Tot slot werd bijna driekwart van de overtreders uit het onderzoek beschuldigd van ten minste één strafbaar feit. Van de zaken die tot een gerechtelijke procedure leidden, resulteerde 70% in een bevinding van schuld. De complete studie is gepubliceerd door tandfonline (16).
Veel bouwkundige tekeningen van deze scholen bevatten begraafplaatsen, wat aangeeft dat er sterfgevallen werden verwacht. De graven van de kinderen waren vaak ongemarkeerd of slecht gedocumenteerd.
Deze begraafplaatsen benadrukken de tragische geschiedenis van het kostschoolsysteem en de impact die het had op inheemse gemeenschappen. De opname van de begraafplaatsen in het ontwerp, benadrukt de systemische problemen en tragische uitkomsten waarmee inheemse kinderen werden geconfronteerd tijdens hun verblijf in deze instellingen. De meesten stierven aan ziekten zoals tuberculose. Uit gegevens blijkt ook dat ondervoeding of ongelukken tot de grootste doodsoorzaken behoorden. Scholen brandden af, waarbij leerlingen en personeel omkwamen. Verdrinking en zelfmoord waren andere oorzaken.
In 2015 werden de memoires over het leven en misbruik van Joseph Auguste (Augie) Merasty op de katholieke Canadese kostscholen voor inheemse kinderen gepubliceerd in “The Education of Augie Merasty: A Residential School Memoir”. Het onderstaande fragment werpt een licht op de ervaringen van Merasty op de St. Therese Residential School in Saskatchewan, Canada, waar hij van 1935 tot 1944 les kreeg.
“Ze genoten er echt van om pijn en andere vormen van lijden te veroorzaken als straf voor de kleinste overtreding. Ik denk dat ze paranoïde waren in de positie die ze hadden, als meesters over een lager ras van wezens, Indianen, zoals we werden genoemd. Ze wilden laten zien wie superieur was, en geen enkele regel of orde mocht worden overtreden of tegengesproken. Ze wilden ons duidelijk maken dat dit allemaal voor ons eigen bestwil was en de wil van God, en dat de orde van nonnen, broeders en vaders van de Oblaten van Maria Onbevlekt (OMI) tot op zekere hoogte dienaren van God op aarde waren, en dat we elke straf zonder klagen moesten ondergaan. Ongehoorzaam zijn was een zonde in de ogen van God.” (17)
VIII.
In de VS verzamelde de CIA in het geheim, tussen 2007 en 2022, geloofwaardig bewijs dat minstens tien van haar werknemers en contractanten seksuele misdrijven met kinderen hadden gepleegd. De meeste dossiers werden doorverwezen naar Amerikaanse advocaten voor vervolging, maar slechts één van de predatoren werd aangeklaagd. De andere dossiers werden teruggestuurd naar de CIA om intern af te handelen. Insiders van de CIA zeggen dat het agentschap zich verzet tegen vervolging van het personeel uit angst ‘dat er staatsgeheimen zouden onthuld worden’. Het agentschap zou zich zorgen maken dat het, in een strafzaak, de controle over gevoelige informatie kan verliezen. De voormalige functionaris, die de vrijgegeven rapporten heeft beoordeeld, karakteriseerde de bezorgdheid van CIA-advocaten als: “We kunnen deze mensen niet laten getuigen, ze kunnen onbedoeld gedwongen worden om bronnen en methoden bekend te maken.”
De functionaris, die opmerkte dat de CIA al decennialang problemen had met kindermisbruik, zei dat ze de noodzaak begrijpen om “gevoelige en geclassificeerde informatie” te beschermen. Echter, “voor misdaden van een bepaalde klasse, of het nu een inlichtingendienst is of niet, is het niet duidelijk hoe deze mensen moeten vervolgd worden.”
Een werknemer had seksueel contact met een 2-jarige en een 6-jarige. Hij werd ontslagen. Een tweede werknemer kocht drie seksueel expliciete video’s van jonge meisjes, gefilmd door hun moeder. Hij nam zelf ontslag. Een derde werknemer schatte dat hij ongeveer 1.400 afbeeldingen met seksueel misbruik van kinderen had bekeken tijdens opdrachten voor het agentschap. Slechts één van de vernoemde personen werd beschuldigd van een misdrijf. Die beschuldiging hield verband met ‘het verkeerd behandelen van geclassificeerd materiaal’.
Seksuele misdaden met kinderen zijn ook ontdekt bij andere agentschappen. In een rapport van november 2009 erkende het ministerie van Defensie dat tientallen personeelsleden van het Pentagon of contractanten in het bezit gevonden werden van kinderporno. Tijdens een symposium in 2016 zei Daniel Payne, een topfunctionaris van de beveiliging van het Pentagon: “de hoeveelheid kinderporno die ik zag op de computers van de werknemers is onvoorstelbaar.”
De onthullingen over kindermisbruik zijn afkomstig uit een publicatie van rapporten door het Office of the Inspector General van de CIA. BuzzFeed News kreeg toegang tot deze informatie na een tien jaar durende procedure, met 13 verzoeken om openbare documenten vrij te geven, en drie afzonderlijke rechtszaken op grond van de Freedom of Information Act.
Eerst reageerde de CIA niet op de verzoeken, daarna zeiden ze dat het jaren zou duren om de documenten vrij te geven. Die verzoeken werden in 2014, 2015 en 2020 gevolgd door rechtszaken. Het agentschap begon onderhandelingen over welke documenten in aanmerking kwamen voor vrijgave …
IX.
Tussen maart en december 2022 werden dan meerdere documenten vrijgegeven over gevallen van seksueel misbruik. Er waren bewijzen van seksuele misdrijven met kinderen, waar federale aanklagers nalieten een aanklacht in te dienen. En zoals gebruikelijk is bij dat soort documenten, zijn de gegevens zwaar geredigeerd. De gecensureerde informatie omvat de namen van de beschuldigde werknemers en contractanten, en details over hun activiteiten bij de CIA.
Het agentschap, dat enerzijds geen problemen had om de privacy van burgers te schenden – zij visten zelfs de pampers van Julian Assanges’ baby uit de vuilbak van de Ecuadoriaanse ambassade in Londen voor DNA-onderzoek – beroept zich anderzijds op privacy redenen, nationale veiligheid en een federale wet om vrijgesteld te worden van het leveren van details over haar activiteiten. “Het niet kennen van de identiteit van de verdachten is een belemmering bij het identificeren van deze zaken”, aldus de woordvoerder van het oostelijk district van Virginia. De manier waarop de CIA deze zaken afhandelt, roept vragen op waarom Amerikaanse procureurs, ondanks significant bewijs, toch verkiezen om niemand aan te klagen.
Een CIA-medewerker ondertekende een verklaring onder ede, waarin hij toegaf dat hij een laptop van de overheid gebruikte om foto’s en video’s te bekijken van meisjes van 10 jaar oud die werden misbruikt door een “oudere man”. Hij gaf toe dat hij op zoek ging naar afbeeldingen van seksueel kindermisbruik toen hij op de universiteit zat, en dat hij honderden foto’s had bekeken toen hij voor het agentschap werkte. Hij vertelde CIA-onderzoekers dat het hem “echt speet”, maar zei ook dat “hij niet begreep dat het een schending van het beleid van het agentschap was om toegang te krijgen tot kinderpornografie.”
Aan de inspecteur-generaal werd gezegd dat er “besmettingsproblemen” waren, een term die soms wordt gebruikt om te verwijzen naar verkeerd behandeld bewijs. De aanklagers zeiden ook dat de meisjes in die video’s geen “eerder geïdentificeerde slachtoffers van kinderpornografie” waren, waardoor het moeilijker was om hun minderjarigheid te bewijzen. Daartegenover stond dat, in de enige twee gevallen waarvan bekend is dat ze tot strafrechtelijke aanklachten hebben geleid, beide partijen ook beschuldigd werden van ernstige misdrijven met betrekking tot geheime informatie.
X.
Wikileaks publiceerde onder “Vault 7” onder andere ook de resultaten van een onderzoek naar de geheime tools die de CIA gebruikte om computers te hacken. Ze hackten daarmee Russen, Chinezen, Iraniërs, Cubanen, eender wie. Ze lieten dwaalsporen achter, geschreven in het Chinees of Mandarijn met codes in het Russisch, om anderen van hun acties te beschuldigen. Alledaagse apparaten zoals smart TVs, konden worden omgetoverd tot geheime microfoons, die alles uitzenden wat er in de kamer gebeurt. Alles zonder medeweten van het Congres. Het gaat over ongecontroleerde macht, verborgen budgetten en de geruisloze uitholling van burgerlijke vrijheden. Vault 7 leerde ons ook dat de CIA de mogelijkheid had ontwikkeld om je (elektrische) auto op afstand over te nemen door het interne computersysteem te hacken en je in een ravijn te rijden. Er zijn dergelijke gevallen gedocumenteerd
Wie meereed op de wagen van spionage en het grote geld zijn Peter Thiel en Alex Karp met hun bedrijf Palantir, dat op zijn beurt gelieerd is aan Israël. Palantir werd door de CIA gefinancierd en is nu een miljardenbedrijf. Het zijn precies het soort mensen waarmee de CIA zaken wil doen. Conservatief, pseudoreligieus, extreem patriottisch, gedreven door winst, ze doen wat hen gezegd wordt en houden hun mond. Meer over Palantir in het laatste hoofdstuk.
De publicatie van Vault 7 leverde een schat op aan documenten. Opmerking: nooit werd een publicatie van Wikileaks ontkracht (18). Wie denkt dat dit een Amerikaans probleem is en ons niet aanbelangt, zit behoorlijk fout. De EU staat open voor alles wat de globalisering in de hand werkt. De VPRO maakte in Tegenlicht een programma over Big Tech in Europa. Palantir en A.I. zijn er sterk vertegenwoordigd. Neem Davos maar als voorbeeld. Zie hoofdstuk World Economic Forum (WEF).
In het Wikileaks-dossier is er ook sprake van IJslander Sigurdur Ingi Thordarson, beter bekend als “Siggi de hacker”, een veroordeelde crimineel en FBI-informant in de zaak tegen Julian Assange. Siggy stond bekend om informatielekken, meerdere gevallen van fraude en verduistering, seksuele intimidatie van minderjarigen en volwassenen, zaken waarin hij meerdere veroordelingen opliep.
In 2010, op 17-jarige leeftijd, werd hij gearresteerd voor het stelen en lekken van geheime informatie over IJslandse financiële bedrijven. Na zijn arrestatie werd hij voorgesteld aan Julian Assange (Wikileaks) en werkte als vrijwilliger voor de organisatie tussen 2010 en 2011. In 2011 nam Thordarson contact op met het FBI en bood aan om informant te worden, waarbij hij talloze interne Wikileaks-documenten en harde schijven overhandigde. Hij verduisterde 50.000 dollar van de Wikileaks-onlinewinkel, en werd ook beschuldigd van het misbruiken van de naam van Julian Assange in juridische documenten.
In een interview met de IJslandse krant Stundin gaf hij toe dat hij in de zaak, waarin de VS de uitlevering van Assange beoogde, de getuigenissen tegen de publicist had verzonnen. Thordarson’s getuigenis was cruciaal voor de Amerikaanse uitleveringszaak. Die valse getuigenis kwam de CIA goed van pas want Wikileaks had MK Ultra, een ‘troetelkind’ van de CIA, in de schijnwerper gezet. Maar dat weerhield de CIA niet om Julian Assange te blijven vervolgen. Toen hij in de ambassade van Ecuador in Londen verbleef had CIA-baas Mike Pompeo plannen om hem naar buiten te lokken en te vermoorden (19).
XI.
Yahoo News publiceerde de resultaten van een onderzoek uitgevoerd door de Immigration and Customs Enforcement (ICE) uit 2006. Daaruit bleek dat meer dan 250 burgers en militairen van het ministerie van Defensie, waaronder sommigen met de hoogst beschikbare veiligheidsmachtiging, creditcards van PayPal gebruikten om kinderporno te kopen. Meer dan 5.000 Amerikanen hadden zich geabonneerd op websites die afbeeldingen van kinderporno aanboden. Veel van die personen gaven militaire e-mailadressen of fysieke adressen met postcodes van het leger of de vloot op toen ze de abonnementen kochten. Daaronder bevonden zich onder meer medewerkers van de minister van defensie, contractanten van het ultra-geheime National Security Agency (NSA) en een programmamanager bij de Defence Advanced Research Project Agency (DARPA). Het Pentagon onderzocht slechts een handvol van de gevallen, zo blijkt uit gegevens van het ministerie.
Onder de aangeklaagden bevonden zich hooggeplaatste militairen en een rechter-advocaat-generaal die schuld bekende nadat onderzoekers kinderporno op zijn computer vonden. Anderen waren contractanten voor de NSA met Top Secret-machtigingen; een voormalige contractant vluchtte het land uit nadat hij was aangeklaagd.
Maar de overgrote meerderheid van de onderzochte personen, waaronder een actieve luitenant-kolonel in het leger en een ambtenaar op het kantoor van de minister van defensie, werden nooit aangeklaagd. Bovendien werden 212 personen op de lijst van ICE helemaal niet onderzocht.
Volgens de gegevens werd prioriteit verleend aan onderzoek van personen met veiligheidsmachtigingen, omdat hun voorliefde voor kinderporno hen kwetsbaar kon maken voor chantage en spionage (20).
Niet alleen op het thuisfront, ook in Afghanistan was seksueel misbruik van kinderen een probleem, met name door gewapende commandanten die een groot deel van het platteland domineerden en de bevolking terroriseerden. De praktijk wordt ‘bacha bazi’ genoemd, letterlijk ‘jongensspel’ (Je joue avec Zizi). Amerikaanse soldaten en mariniers kregen opdracht seksueel misbruik van jongens door Afghaanse bondgenoten te negeren en niet in te grijpen. In sommige gevallen zelfs niet als hun Afghaanse bondgenoten op de militaire bases de jongens misbruikten (21).
XII.
Maar natuurlijk houdt de CIA zich niet enkel bezig met kindermisbruik. Hun voornaamste bezigheid is het garanderen dat alle mogelijke Russische invloed gebroken wordt. De Amerikaanse industriële belangen in het buitenland moeten beschermd worden. Oorlog en vernietiging zijn daarin (vooralsnog) de grootste troeven voor de Amerikaanse industrie. Om dat doel te bereiken werkten internationale banken samen met het agentschap.
De CIA is onderwerp van controverse, zowel binnen als buiten de VS. Ze voeren martelingen uit, financieren en trainen groepen en moordbrigades in het doden van burgers en andere niet-strijders. Ze proberen of slagen in het omverwerpen van democratisch gekozen regeringen, voeren experimenten uit op mensen, plegen gerichte moorden en organiseren moordpartijen. De CIA is ook beschuldigd van een gebrek aan financiële controle, wat heeft geleid tot verspilling en fraude (22).
Het agentschap was ook betrokken bij illegale binnenlandse surveillanceactiviteiten, zoals afluisteren en inbreken in privéwoningen om informatie te verzamelen. Deze activiteiten werden gedocumenteerd in de ‘Family Jewels’-rapporten, die in 2007 werden vrijgegeven en de activiteiten van het agentschap van de jaren 1950 tot de jaren 1970 gedetailleerd beschreven. In 1969, op het hoogtepunt van de anti-oorlogsbeweging in de VS, ontving CIA-directeur Helms een bericht van oorlogscrimineel Henry Kissinger waarin hem werd opgedragen om de leiders van de groepen die een moratorium op Vietnam vroegen, in de gaten te houden. “Sinds 1962 hadden drie opeenvolgende presidenten de directeur van de centrale inlichtingendienst opgedragen om Amerikanen te bespioneren.” (23).
De Amerikaanse Senaat beschrijft in een rapport het gebruik van martelingen tijdens CIA-detentie en -verhoor. De term ‘marteling bij volmacht’ wordt door sommige critici gebruikt om situaties te beschrijven waarin de CIA vermoedelijke terroristen overbrengt naar landen waarvan bekend is dat marteling toegepast wordt met medeweten of instemming van Amerikaanse instanties. Condoleezza Rice, toen Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, verklaarde dat “de Verenigde Staten niemand hebben vervoerd, en niemand zullen vervoeren, naar een land waarvan we denken dat hij gemarteld zal worden.” (24). Ik verwijs hier naar de ‘waterboarding’-technieken die uitgevoerd werden en goedgepraat door Dick Cheney en Donald Rumsfeld. De gepubliceerde beelden van Abu Ghraib en Guantanamo tonen meer dan de doorzichtige leugens van Rice en Co.
De Raad van Europa verklaarde in juni 2006 dat een honderdtal mensen door de CIA werden ontvoerd op EU-grondgebied (met medewerking van leden van de Raad van Europa onder het voorzitterschap van Oostenrijk en Finland) en overgedragen aan andere landen, vaak nadat ze door geheime detentiecentra (black sites) waren gereisd die door de CIA werden gebruikt. Sommige daarvan bevonden (bevinden) zich in Europa. Een rapport van het Europees Parlement van februari 2007 meldt dat de CIA 1.245 vluchten heeft uitgevoerd, waarvan vele naar bestemmingen waar verdachten gemarteld konden worden, wat in strijd is met artikel 3 van het VN-Verdrag tegen foltering (25).
Na de aanslagen van 11 september 2001 werd de CIA ervan beschuldigd honderden mensen, verdacht van terrorisme of hulp aan terroristische organisaties, te hebben overgedragen aan landen zoals Egypte, Jordanië, Marokko, Thailand en Oezbekistan. Dergelijke ‘spookgevangenen’ werden buiten het toezicht van de rechter gehouden, vaak zonder ooit het Amerikaanse grondgebied te hebben betreden. Ze kunnen uiteindelijk wel of niet worden overgedragen aan de Verenigde Staten.
Op 4 oktober 2001 werd in Brussel een geheime regeling getroffen door alle leden van de NATO. Lord George Robertson, de Britse oorlogsminister en daarna NATO-secretaris-generaal zou later uitleggen dat de lidstaten akkoord gingen met het verlenen van ‘algemene vergunningen voor de vliegtuigen van de Verenigde Staten en andere bondgenoten voor militaire vluchten in het kader van operaties tegen terrorisme.’ (26)
XIII.
De CIA is in de loop van de geschiedenis betrokken geweest bij talrijke staatsgrepen, vaak ter ondersteuning van de strategische en zakelijke belangen van de VS. Enkele opmerkelijke voorbeelden:
In 1953 organiseerde de CIA een staatsgreep tegen de democratisch gekozen premier van Iran, Mohammad Mossadeq. Die wilde de Iraanse olie-industrie nationaliseren. Operatie Ajax was bedoeld om de sjah-marionet opnieuw te installeren en de Amerikaanse oliebelangen veilig te stellen. Alleen dit: waar halen de VS het recht vandaan om de belangen van Iraanse olie, hun eigen belangen te noemen? Is de voorhistorische ‘wet van de sterkste’ een onderdeel van hun democratie? Zoals in Guatemala waar de CIA in 1954 een staatsgreep organiseerde tegen de democratisch verkozen regering van Jacobo Arbenz? Arbenz had braakliggende gronden genationaliseerd die de Amerikaanse United Fruit Company (Chiquita bloedbananen) zich toegeëigend had. Operatie PBsuccess was bedoeld om de Amerikaanse zakelijke belangen te beschermen en de verspreiding van het communisme tegen te gaan (27).
Brazilië, Dominicaanse Republiek, Argentinië, Venezuela, El Salvador, Bolivia, Panama, Nicaragua, Haïti, Honduras, … krijgen van hetzelfde laken een broek. En nu, begin 2026, dreigt Trump, met bombardementen op Venezuela, Iran, Colombia, Groenland, Cuba, Mexico, kortom, op iedereen die anders denkt.
De CIA steunde in 1973 een militaire staatsgreep in Chili waarbij democratisch verkozen president Salvador Allende vermoord werd. Zij kregen daarbij financiële hulp van het Belgische en Nederlandse koningshuis, van christendemocratische partijen uit Duitsland en Italië, van het Vaticaan, katholieke privé-organisaties in de VS, van ITT en Pepsi-cola. Het organisatorisch brein was pater Roger Vekemans, een jezuïet die samenwerkte met de CIA. Vekemans ontving voor zijn diensten tien miljoen dollar. Een echte “jezuïetenstreek”.
Zij brachten de katholieke dictator-generaal Augusto Pinochet aan de macht (operatie Condor). Pinochet regeerde bijna 17 jaar over Chili (28). Hij werd gearresteerd in Londen nadat hij daar een rugoperatie onderging. Hij kwam regelmatig in de stad, dronk thee bij Fortnum & Mason en bezocht er zijn oude vriendin en bondgenote Margaret Thatcher (29).
XIV.
In 1964 speelde de CIA een rol in de staatsgreep die de Braziliaanse regering van president João Goulart omverwierp. De operatie was bedoeld om de verspreiding van het communisme te voorkomen en de Amerikaanse zakelijke belangen te ondersteunen.
De CIA moedigde in Indonesië de militaire staatsgreep aan die de linkse regering van president Soekarno in 1965 omverwierp. De staatsgreep leidde tot de dood van naar schatting 1 miljoen communisten en sympathisanten. Deze staatsgrepen benadrukken de rol van de CIA bij het vormen van buitenlandse regeringen om zich aan te passen aan de Amerikaanse belangen, meestal ten koste van democratische processen en mensenrechten.
En kan het niet via een staatsgreep dan kan het via de opleiding van doodseskaders zoals in Colombia. Was het hen te doen om ‘democratie’ of ‘anticommunisme’ of gewoon voor de cocaïnehandel?
NarcoNews.com berichtte op 1 december 2007 uitgebreid over de crash in Yucatan (Mexico) van een Amerikaans CIA-vliegtuig (Gulfstream II – Nr. N987SA), een toestel dat tussen 2003 en 2005 minstens drie gevangenentransporten uitvoerde naar Guantánamo. Op zich is dat geen nieuws maar als op de terugweg blijkt dat de lading van het vliegtuig bestond uit bijna vier ton cocaïne, verpakt in zakken van het Amerikaans leger, dan is er wel iets anders aan de hand. Geruchten over deals met Russische maffiosi, deals met Mexicaanse drugbaronnen, zwarte handel door CIA-agenten, … laten vermoeden dat dit niet gaat om een humanitaire hulpactie (30).
De CIA zit dieper in de drugstrafiek dan wordt aangenomen. Zij kwamen in opspraak nadat harde bewijzen een grootschalige drugssmokkel aantoonde tijdens de jaren 1980. Met de verkoop werden onder meer, onder Ronald Reagan, de Nicaraguaanse contra’s, de rechtse guerrillero’s gefinancierd. De naam Oliver North ligt nog vers in het geheugen. Die smokkel leidde tot de overspoeling van de zwarte getto’s van Los Angeles met het cocaïnederivaat ‘crack’. Het was de DEA (Drugs Enforcement Agency) die tijdens een onderzoek op de bewijzen botste. De smokkel gebeurde via de luchtmachtbasis van Mena, volgens bepaalde bronnen met de goedkeuring van de toenmalige gouverneur van Arkansas, Bill Clinton (31).
XV.
Meer recent is de betrokkenheid van de CIA bij het destabiliseren van Syrië. Er werd een miljard dollar gepompt in de verdeling van het land ten voordele van Israël, Turkije, Qatar en hun industrie. Ahmed al-Sharaa, koppensneller van ISIS, werd president. Hij werd zelfs in het Witte Huis ontvangen. Anderzijds wordt Nigeria door de VS gebombardeerd. Nee, niet voor de olie, zegt Pinoccio, maar omwille van de aanwezigheid van datzelfde ISIS. Make Africa Great Again.
Ook de interventies in Oekraïne, het opblazen van civiele infrastructuur zoals bruggen, diep in Russisch grondgebied, was een CIA-operatie. De CIA werkt niet meer voor de Verenigde Staten maar voor het MIC, de Amerikaanse oorlogsindustrie, los van alle democratische waarden (wat dat ook mag zijn). Al vijftig jaar lang voeren zij hun eigen oorlogen, zonder enige verantwoording af te leggen. Een recent staaltje van ‘de wet van de sterkste’ zagen we op 3 januari 2026 in Venezuela, waar de VS met de CIA een staatsgreep uitvoerde tegen de democratisch verkozen president Maduro die daarbij ontvoerd werd en overgevlogen naar New York.
Amerika is al lang geen democratie meer, als dat al ooit het geval was. De VS zijn aan het einde van hun macht en een kat in het nauw maakt rare sprongen. Voor de VS gaat dat richting nucleair. Een triljoen dollar per jaar voor de oorlogsindustrie maakt dat mogelijk. Oekraïne maakt deel uit van die plannen, maar de beslissingen liggen in de VS. Net zoals de aanvallen die Israël uitvoert op zijn buurstaten. De wapens en de logistiek komen van de VS. De spionagegegevens komen van Israël.
Ook in de kantoren van Meta Facebook hangt een lijkengeur. Meer dan honderd (ex)IDF’rs onderscheppen voor Zuckerberg de anti-Israël en pro-Palestijnse commentaren. Zo weet je gelijk waar je FB-gegevens naar toe gaan.
De georganiseerde misdaad heeft aantoonbaar samengewerkt met de Amerikaanse inlichtingendienst, in en rond de Tweede Wereldoorlog. Ze waren grote voorstanders van etnonationalisme en etnofascisme, verwijzend naar het Benito Mussolini-model van Italië. Waarom? Wel, het lijkt uiteindelijk het beste systeem te zijn dat een oligarchie ten goede komt. Kijk maar wat voor regime de CIA historisch gezien vaak installeert wanneer ze ergens een staatsgreep plegen: een fascistische dictatuur.
Het Mussolini-model, hijzelf noemde het corporatisme, is de ultieme publiek-private samenwerking, zoals ze nu heten, omdat het veel vriendelijker klinkt dan dat vieze f-woord. Functioneel gezien, vooral als je bedenkt dat de publieke sector wordt gedomineerd en gecorrumpeerd door diezelfde private krachten, en dat diezelfde private krachten vaker wel dan niet verbonden zijn met inlichtingendiensten en de georganiseerde misdaad.
Wie runt die samenwerking uiteindelijk echt? Als je het bekijkt als een entiteit van de georganiseerde misdaad, waar is de georganiseerde misdaad dan het meest in geïnteresseerd? De uitbreiding van hun praktijken en illegale bedrijven, en de instandhouding ervan. Het voorkomt dat wetshandhavers zich met hun zaken bemoeien. En uiteindelijk faciliteert fascisme datzelfde model. Dat soort criminele activiteiten blijft bestaan omdat ons systeem zo is opgezet.
Witteboordencriminaliteit wordt in de Verenigde Staten nooit echt vervolgd. Zeker niet op dat niveau. De illegale en legitieme werelden zijn door deze entiteiten zo met elkaar verweven geraakt dat je de illegale wereld niet kunt stoppen zonder het hele systeem te ontwrichten (32).
Bronnen:
(1) https://www.youtube.com/watch?v=tjcwiMRDy9k – The Gary Webb Story: CIA, Cocaine, and a Media Assassination (John Kiriakou) – https://www.youtube.com/watch?v=GJkNEtgMulw – Gary Webb: In His Own Words (2002) | CIA Cocaine Dark Alliance
(2) https://www.voltairenet.org/article163480.html (National Security Council Directive NSC 10/2)
(3) https://military-history.fandom.com/wiki/Aleksandras_Lileikis
(4) www.britannica.com/biography/Reinhard-Gehlen – New York Times 27 oktober 2014 – https://irp.fas.org/world/germany/intro/gehlen.htm – Daily Mail 28 oktober 2014 – IPS-DC 1 mei 2001 (origineel 1980) – Crimereads.com 3 september 2020
(5) https://historiek.net/zeker-1000-nazis-spioneerden-tijdens-koude-oorlog-voor-de-vs/45833/
(6) https://www.universalis.fr/encyclodedie/adolf-eichmann/
(7) https://historiek.net/conferentie-van-jalta-1945/1862/
(8) https://historianet.nl/oorlog/tweede-wereldoorlog/klaus-barbie-de-meest-sadistische-nazibeul – https://www.britannica.com/biography/Klaus-Barbie
(9) https://www.voltaire.org/article163480.html – https://www.britannica.com/biography/Edward-Snowden
(10) https://www.youtube.com/watch?v=6RmEsPE7iq0 – Mike Pompeo voor een extreem dom publiek
(11) https://www.ensie.nl/betekenis/sensorische-deprivatie – Michael Otterman, 2007. American Torture: From the Cold War to Abu Ghraib and Beyond
(12) McCoy, Alfred (2007). A Question of Torture: CIA Interrogation, from the Cold War to the War on Terror
(13) www.cia.gov
(14) https://truthout.org/articles/the-hidden-tragedy-of-the-cias-experiments-on-children/
(15) https://therealnews.com/cia-mk-ultra-torture-indigenous-children-canada-residential-schools-black-prisoners – https://www.youtube.com/watch?v=S9dSp4l4PbQ (MK Ultra is not a conspiracy)
(16) https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/10538712.2018.1477218#abstract
(17) https://time.com/6213238/canada-residential-school-indigenous-children-excerpt/
(18) BuzzFeed News 1 december 2021 – Jason Leopold en Anthony Cormier – Geheime CIA-dossiers onthullen dat medewerkers seksuele misdrijven met kinderen hebben gepleegd – https://www.youtube.com/watch?v=T0iDm0OJlQ4&t=2s (verklaring ex-CIA John Kiriakou)
(19) https://www.wsws.org/en/articles/2020/06/25/assa-j25.html – https://en.wikipedia.org/wiki/Sigurdur_Thordarson
(20) YAHOO! NEWS 3 september 2010 – John Cook – Het Pentagon weigerde honderden aankopen van kinderporno te onderzoeken – https://en.wikipedia.org/wiki/Defense_Criminal_Investigative_Service
(21) New York Times van 20 september 2015
(22) The Washington Times 7 januari 2010. “Intelligence Reform is the President’s Urgent Challenge”
(23) https://libertywingspan.com/52879/uncategorized/operation-mockingbird/ – https://en.wikipedia.org/wiki/Legacy_of_Ashes_(book)
(24) NYT 2 augustus 1977
(25) NYT 5 september 1977
(26) https://archive.org/details/navychatter
(27) https://www.youtube.com/watch?v=JTfMOH-j4Oc (How CIA overthrew Guatemala’s elected president for United Fruit Company)
(28) DM 21 april 2000
(29) https://www.theguardian.com/news/2020/sep/03/operation-condor-the-illegal-state-network-that-terrorised-south-america – https://www.theguardian.com/world/1999/jul/23/pinochet.chile
(30) DM 27 september 1996
(31) NarcoNews (Al Giordano) 1 december 2007
(32) https://www.youtube.com/watch?v=hqicvpcDdfs (Whitney Webb EXPOSES How Intelligence Agencies Fund Sex Trafficking, Fascism, & Organized Crime)