Download dit artikel nu. Het zal binnen de week verdwenen zijn. Het artikel wordt ingeleid met een kort overzicht van het historisch feit “Operatie Paperclip”.
OPERATIE PAPERCLIP
Na de tweede wereldoorlog, begin jaren vijftig op het hoogtepunt van de koude oorlog, rekruteerden J. Edgar Hoover, directeur van het FBI en Allen Dulles, directeur van de CIA, ‘voormalige’ nazi’s als geheime agenten. Zij waren het eens dat de nazi’s aan de VS bruikbare informatie konden leveren over de Sovjets en vonden het niet nodig om het departement justitie hierover in te lichten. Eén van hen, Aleksandras Lileikis was een nazi-officier die betrokken was bij de dood van 60.000 Joden. Hij werkte tijdens de oorlog “onder Gestapo-controle” en later voor de CIA. Lileikis werd veertig jaar lang gerust gelaten totdat aanklagers zijn naziverleden ontdekten en in 1994 zijn deportatie voorbereidden. De CIA probeerde te verhinderen dat geheime documenten over hun ex-spion onthuld zouden worden …
Een andere nazi, Otto von Bolschwing, kreeg na de arrestatie van Adolf Eichmann, bescherming van de CIA om hem hetzelfde lot te besparen. Het duurde daarna nog twintig jaar voor von Bolschwing ontdekt en vervolgd werd.
In totaal hebben het Amerikaanse leger, de CIA, het FBI, de NATO en andere ‘veiligheidsdiensten’ na de oorlog meer dan 1.500 ex-nazi’s en collaborateurs ingezet als spionnen en informanten, volgens Richard Breitman, een holocaust-onderzoeker aangesteld door de Amerikaanse overheid. Allen Dulles geloofde dat ‘gematigde’ nazi’s nuttig zouden kunnen zijn voor Amerika. Hoover keurde persoonlijk enkele nazi’s goed als informanten en verwierp beschuldigingen over hun wreedheden in oorlogstijd als Sovjetpropaganda, een tactiek die door de VS nog steeds gebruikt wordt als ze hun misdaden niet kunnen verantwoorden. Kijk maar naar de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne.
De nazispionnen voerden in de jaren ’50 en ’60 diverse taken uit voor Amerikaanse diensten. Ze kregen daarvoor training in Maryland, Connecticut en Virginia, in paramilitaire oorlogsvoering.
De naoorlogse periode schonk de nazi’s een tweede leven, verweven met Amerikaanse inlichtingendiensten en oorlogsgeleerden. Reden genoeg om die agentschappen wat nader te bekijken.
Bronnen: https://www.nytimes.com/2014/10/27/us/in-cold-war-us-spy-agencies-used-1000-nazis.html – https://www.researchgate.net/publication/363771233_1942 – 1952_J_Edgar_Hoover_Director_FBI_May_10_1924 – _May_2_1972_Allen_W_Dulles_OSS_later_Director_CIA_February_26_1953-November_29_1961 – https://historiek.net/zeker-1000-nazis-spioneerden-tijdens-koude-oorlog-voor-vs/45833/
FBI
I.
Weet je nog? De TV-serie uit de jaren zestig: Elliot Ness en zijn onkreukbaren? Altijd klaar om gangsters en misdadigers te vatten, altijd aan de goede kant van de wet. En ze wonnen altijd. Dat was het FBI van Hollywood. Maar het FBI van Hollywood toont weinig realiteit. Het internet en de vrijgave van geclassificeerde documenten, werpen een nieuw licht op de ‘onkreukbaarheid’ van het agentschap. Eén van de activiteiten van het FBI is de jacht op verdelers en gebruikers van kinderporno. En daar loopt veel mis. De jager en het wild, wie is wie?
Agenten die zich online voordoen als tienerjongen of -meisje om louche chatrooms af te schuimen, op zoek naar seksuele roofdieren en pornografische afbeeldingen van kinderen, zetten valstrikken op waarin ze zelf verweven raken. Hun doel is het uitlokken van mogelijke pedofielen. Zij worden geconfronteerd met zaken die de meeste mensen nooit te zien krijgen. Agenten die dag in dag uit, duizenden in beslag genomen kinderpornofoto’s bekijken, zeggen dat ze ’s avonds de beelden altijd weer opnieuw en opnieuw zien. Dat is niet wat de mensen zien als ze over het FBI horen.
Wanneer agenten het huis van een verdachte binnenvallen, vinden ze vaak duizenden foto’s verstopt in matrassen, onder vloerplanken of op andere bergplaatsen. “Hoe jonger het kind, hoe moeilijker het is om naar te kijken”, zegt een betrokken agent. Hij probeert zijn werk te doen met een zekere mate van emotionele afstandelijkheid (1).
De dubieuze werkmethoden (uitlokking) die het FBI gebruikt, vormen een juridisch probleem in Europa. En toch is er die samenwerking tussen de VS en Europa. Scoren ondanks alles. Dat blijkt de motor te zijn achter die gedegenereerde werkwijze.
In de VS is uitlokking een ‘normale’ procedure. Ook als het over drugs gaat. FBI-agenten doen zich voor als dealers of als drugsverslaafden om zo te proberen een aankoop of verkoop van drugs uit te lokken. Dat is gemakkelijker dan rechtstreeks de bron aan te pakken. Op dezelfde manier wordt een strijd gevoerd tegen prostitutie. Het resultaat is een magere oogst van laaghangend fruit en helemaal niet gericht op het blokkeren van het aanbod. Het aanbod moet blijven bestaan zodat de fruitboom kan blijven produceren opdat de budgetten gehandhaafd blijven.
Het internet heeft pedofielen en nieuwsgierigen nieuwe mogelijkheden geboden “Het is ofwel de grootste bibliotheek ter wereld of de grootste pornowinkel ter wereld”. Voor het gemak van de onderzoekers worden zowel nieuwsgierigen als predatoren ‘pedofielen’ genoemd.
Onder seksuele misdrijven t.o.v. minderjarigen wordt verstaan, het aanzetten van een kind tot seksuele activiteit, het deelnemen aan seksuele activiteit in aanwezigheid van een kind online, het plegen van een kindermisdrijf en het ontmoeten van een kind na seksuele ‘grooming’ (2) online. De mannen — en het zijn vooral mannen — die op deze manier misdrijven plegen, komen uit alle lagen van de bevolking. Agenten die de identiteit aannemen van zowel kwetsbare kinderen als roofzuchtige pedofielen, worden niet gezien als predatoren. Nochtans zijn er voldoende aanwijzingen dat hun acties niet altijd even onschuldig zijn (3).
II.
In november 2013 viel het agentschap binnen bij een site die beelden onder pedofielen uitwisselde. De site werd niet gesloten. Het FBI hield de site open ‘om de gebruikers te identificeren’. De agenten deden zich voor als kinderpornodealers. De site werd tussen 16 november en 2 december 2012 door het agentschap in de lucht gehouden (4).
Het FBI bleef de Playpen-servers bedienen nadat ze in beslag waren genomen, waardoor de uitwisseling van illegale, pornografische afbeeldingen van kinderen mogelijk bleef en malware werd gebruikt om computers van bezoekers te hacken en de informatie terug te sturen naar het FBI.
Playpen werd in augustus 2014 gelanceerd en kon bezocht worden via het zogenaamde ‘Darknet’, waar internetgebruikers illegale activiteiten konden ondernemen met behulp van encryptie- en anonimiteitssoftware in een poging hun identiteit te verbergen. Een ‘dark’ website is alleen toegankelijk via ‘The Onion Router’, beter bekend als TOR. Door gebruik te maken van TOR kunnen gebruikers toegang krijgen tot het Deep Web om deel te nemen aan een forum waar ze foto’s en video’s kunnen uitwisselen die seksueel misbruik van kinderen tonen, terwijl ze het internetverkeer over de hele wereld routeren in een poging om hun zoektocht te anonimiseren. Maar laat je niet verblinden: TOR of VPN of soortgelijke systemen, beschermen je anonimiteit op het internet niet. Het is zowel een leugen als een illusie.
Als onderdeel van het onderzoek, slaagde het FBI erin om via Operation Pacifier, malware te gebruiken om de Playpen-website en -server in beslag te nemen (lees: over te nemen), waardoor zij Playpen-gebruikers konden volgen en identificeren.
Het FBI hield de site volledig operationeel en maakte gebruik van wat zij noemen ‘netwerkonderzoekstechnieken’ of NIT. NIT is een vage term voor een systeem dat toegang geeft tot een netwerk of apparaat. Dat kan via malware. Twee weken lang hadden gebruikers de mogelijkheid om nieuwe bestanden te uploaden, bestaande afbeeldingen of video’s te bekijken en te communiceren met andere pedofielen. In principe was het business as usual, alleen was het FBI de kapitein van het schip. Vragen over de legaliteit van deze werkwijze werden afgeblokt. Er is hierover geen consensus.
“Er is iets smakeloos en ziekelijks aan FBI-agenten die porno verkopen”, zegt Norm Pattis, een bekende advocaat voor burgerrechten. In gesprekken met advocaten over Operation Pacifier vielen woorden als: “schokkend”, “walgelijk” en “gemeen”. Ze hadden het niet over het wild, maar over de jagers.
III.
Een advocaat merkte op dat het niet alleen legaal was, maar dat het in andere zaken die hij behandelde, ook “regelmatig door de overheid werd gebruikt”, waarbij hij als voorbeeld een agent aanhaalde die een seksuele handeling had verricht met een vrouw en haar vervolgens van prostitutie beschuldigde. Andere advocaten waren het niet eens met die denkwijze. Volgens een verdediger in dat soort zaken is het absoluut niet legaal. Uitlokking mag dan wel een probleem zijn in Europa, toch is één derde van de door het FBI geviseerde doelgroep, Europeaan.
Kortom, er is geen duidelijk antwoord over de legaliteit. Het agentschap heeft wel een toelating verkregen, maar die was strikt bedoeld voor het gebruik van de NIT, niet voor het runnen van een site die expliciete afbeeldingen en video’s van kinderen verspreidt. Sommige privacy-advocaten bekritiseerden het onderzoek en suggereerden dat het FBI mogelijk de wet had overtreden door de malware te gebruiken om gebruikers van Playpen te identificeren. Het is zelfs niet duidelijk of de federale rechter die de toelating ondertekende, de reikwijdte begreep van wat hij autoriseerde. Dat blijkt uit de vragen die tijdens de rechtszaak gesteld werden:
“Hebben de FBI-experts een andere manier om naar de NIT-informatie te kijken dan door naar de server te gaan?” vroeg rechter Bryan. “Edelachtbare, ze gaan niet naar de server,” antwoordde advocaat Colin Fieman.
“Waar gaan ze heen? Hoe krijgen ze de informatie?”
“Ze halen het van de computer van de verdachte.”
“Ze hebben zijn computer niet.”
“Daar is de NIT voor,” legde Fieman uit.
Er zijn verschillende extra pagina’s met transcripties die laten zien dat de rechter probeert te achterhalen wat deze NIT precies is en hoe deze zou worden gebruikt. De rechtbank besteedde meer dan twee uur aan definities en beschrijvingen van NIT. Afgezien van het gebrek aan kennis van de systemen zijn er ook problemen met het bevelschrift zelf, met name de jurisdictie. Is dat bevelschrift geldig buiten de bevoegdheid van de staat waar het uitgegeven werd?
Hoewel het FBI niet actief bijdroeg aan de cache van afbeeldingen, video’s of links, faciliteerde het agentschap de praktijk voor anderen die dat wel deden. Ongeacht waar je staat wat betreft de legaliteit, dit moet vragen over moraliteit oproepen.
Is “niet actief bijdragen” genoeg om de verantwoordelijkheid van de overheid in Operatie Pacifier te ontkennen? McBride, een advocaat die de legaliteit van die handelswijze in twijfel trekt, denkt van niet: “Het neerhalen van 10 perverselingen weegt niet op tegen de schade van zelfs maar één verspreide afbeelding.” Als het vastleggen en vrijgeven van een seksueel expliciet beeld van een kind een misdaad tegen het slachtoffer is, staat elke keer dat het wordt bekeken en doorgegeven gelijk aan het opnieuw plegen van het misdrijf, telkens met een nieuwe dader. Ook als het FBI de bron is. McBride was standvastig in deze overtuiging. Het is moeilijk om zijn logica te weerleggen.
Een andere advocaat stelt: “Ze beweren dat ze dit doen om verdachten te lokken en de markt voor verboden afbeeldingen te verslaan, maar de vraag naar de afbeeldingen blijft hetzelfde. Wetshandhavers kunnen verlangen niet uitroeien; ze kunnen zich alleen maar bij de strijd aansluiten en net zo verdraaid worden als de mensen die ze vervolgen”.
IV.
Het FBI en Europol hebben honderden mensen gearresteerd waarvan wordt gedacht dat ze banden hebben met een ondergronds kinderpornonetwerk. Van de 870 gearresteerde personen bevonden er zich 368 in Europa. Het onderzoek identificeerde ook minstens 259 seksueel misbruikte kinderen.
De aankondiging van de arrestaties kwam enkele dagen nadat een rechtbank de in Florida wonende Steven Chase, de oprichter van Playpen, veroordeelde tot 30 jaar gevangenisstraf. De arrestaties volgden op een meer dan twee jaar durend onderzoek naar de leden van de groep over de hele wereld, dat begon na de arrestatie van Chase in 2014.
In een bericht uit 2016 zei de digitale rechtengroep dat dergelijke vorm van hacken “de grondwettelijke privacybescherming van individuen op persoonlijke computers dreigde te ondermijnen.” Autoriteiten reageerden dat, naarmate criminelen technologisch vaardiger worden, de politie extra hulpmiddelen moest gebruiken in hun onderzoek.
“De personen die betrokken zijn bij seksueel misbruik van kinderen worden forensisch steeds bewuster en gebruiken actief de meest geavanceerde vormen van anonimiseren en encrypties om detectie te voorkomen,” zegt Steven Wilson, hoofd van het Cybercrime Centre van Europol, in een verklaring.
“Het internet kent geen grenzen. We moeten de rechten van slachtoffers in evenwicht brengen met het recht op privacy. Als we de juridische principes van de 19e eeuw hanteren, kunnen we criminaliteit op het hoogste niveau niet effectief aanpakken”, voegde hij eraan toe (5). Laat me hier even opmerken dat ‘criminaliteit op het hoogste niveau’ nooit een prioriteit is geweest voor vervolging, integendeel.
Deze nieuwe werkwijze zou een interessant dilemma kunnen opleveren voor een rechtbank die aanklachten tegen een verdachte behandelt, aanklachten die voortvloeien uit de periodes van twee weken waarin het FBI zelf de kinderporno verspreidde.
Het was niet zo dat agenten het internet afzochten naar kinderpornosites en gebruikers van die sites identificeerden om ze in de val te lokken. Deze site was geïdentificeerd, overgenomen en vervolgens beheerd door de overheid.
Het is vergelijkbaar met de inbeslagname van een ton crack-cocaïne en dan besluiten om eigen agenten in te zetten voor de verkoop ervan aan de eindgebruiker. Zoals de CIA deed met de introductie van crack-cocaïne in Los Angeles (6).
V.
Hoe staat België tegenover uitlokking? Een voorbeeld is het proces in Gent in februari 2025. Vijf mannen gingen vrijuit voor drugshandel, omdat één van hen een infiltrant zou zijn geweest. Dat besliste het hof van beroep. De infiltrant zou onder andere contact hebben gehad met iemand van de Amerikaanse ambassade en 3 speurders uit Kortrijk. Maar omdat er geen dossier is dat kan aantonen dat de infiltrant op een correcte manier te werk ging, zijn de misdrijven van de anderen mogelijk uitgelokt. Het hof verklaarde de strafvordering niet-ontvankelijk, waardoor de vijf nu niet meer vervolgd worden. Misdrijven die de fysieke integriteit aantasten zijn sowieso uitgesloten, en de infiltranten mogen anderen niet provoceren om misdrijven te plegen (7).
En als het FBI pedofielen lokt, waar halen ze dan het gebruikte materiaal met minderjarigen vandaan? Welke factoren spelen een rol bij het kiezen van een goede foto of video (van een minderjarige)? Wie die selectie maakt, gaat ongetwijfeld volgens zijn eigen smaak een keuze maken. Ik herhaal dit even want het lijkt mij nogal belangrijk: wie die selectie maakt, gaat ongetwijfeld volgens zijn eigen smaak een keuze maken.
Wetshandhavers gebruiken alles wat beschikbaar is. Ze houden veel sites in de gaten, vaak weken of maanden, of zelfs langer. Ze zijn meer geïnteresseerd in de mensen die het materiaal maken en verspreiden dan in de mensen die het bekijken, hoewel ze natuurlijk nog steeds eindgebruikers zullen arresteren en vervolgen. Maar pedofielen zijn, net als elke andere groep mensen, niet allemaal hetzelfde. De een kan zijn hart ophalen als een kind wordt misbruikt door een volwassene, de ander kan het gewoon leuk vinden om naar de naakte lichamen van achtjarigen te kijken. Verschillende leeftijden en verschillende scenario’s werken voor verschillende mensen, net zoals in gewone pornografie (8).
Een groot probleem, van alle tijden, zijn de pedofielen in de kerk. Een onderzoek werd opgestart nadat op 24 juni 2010 speurders binnenvielen in het aartsbisschoppelijk paleis en in de kathedraal van Mechelen, in de privéwoning van kardinaal Danneels, bij de toenmalige commissie onder leiding van kinderpsychiater Peter Adriaenssens en bij het Rijksarchief.
De raadkamer in Brussel besliste dat er geen proces kwam rond het grootschalig misbruik in de kerk. Alle verdachten werden buiten vervolging gesteld omdat ze, ofwel overleden waren, eerder al veroordeeld voor pedofilie, of omdat de feiten verjaard waren. Dat moet niet verwonderen want het onderzoek in ‘Operatie Kelk’ werd 15 jaar gerekt. In de zaak werden 68 verdachten vervolgd.
“Slachtoffers van het historisch misbruik hebben in België geen rechten”, zegt Rik Devillé, een priester die de slachtoffers verdedigt. Decennialang streden zij om erkenning, zonder gevolg. Als dan uiteindelijk gereageerd wordt, duurt het nog vijftien jaar voor het onderzoek is afgerond. Ondertussen zijn 37 verdachten overleden, voor 27 waren de feiten verjaard en 4 onder hen werden eerder al veroordeeld. Kleine opmerking: voor de slachtoffers verjaren de gevolgen van de feiten nooit.
De bisschoppen verklaren dat ze “meeleven met het lijden van de slachtoffers”. Ze benadrukken ook dat er ‘geen documenten vernietigd zijn’ uit de archieven. Maar wie gelooft dat nog? Enkele maanden voordien getuigde een neef van de toenmalige bisschop van Brugge, Roger Vangheluwe, hoe hij jarenlang was misbruikt door de bisschop. Is dat niet gearchiveerd? Of wordt met getuigenissen gewoon geen rekening gehouden als de daders tot een machtige groep behoren?
Volgens een rapport van de Hoge Raad voor de Justitie zijn er in het onderzoek fouten gemaakt, wat een beroepsprocedure tegen het vonnis mogelijk maakt … Rekening houdend met de extreme traagheid van justitie in dergelijke zaken, zal dat weinig zoden aan de dijk brengen (9).
VI.
In Brussel moest een voormalige pater zich verantwoorden voor het hof van beroep in Brussel omdat hij twee jongens op een internaat in Sint-Pieters-Woluwe seksueel misbruikt had. Na een eerste veroordeling, voor gelijkaardige feiten, trok hij voor de katholieke hulporganisatie Caritas naar de Centraal Afrikaanse Republiek en lapte het verbod om nog met kinderen te werken, aan zijn laars. De gewezen pater uit Wevelgem werd in 2012 veroordeeld tot 18 maanden cel met uitstel onder voorwaarden, voor seksueel misbruik van minderjarigen. In 2019 maakte de Amerikaanse nieuwszender CNN een reportage over hem na een beschuldiging van verkrachting van een Afrikaanse jongen.
Raf De Rycke, voorzitter van het bestuursorgaan van de organisatie ‘Broeders van Liefde’, heeft zich in de Kamercommissie seksueel misbruik, geëxcuseerd voor de feiten die indertijd door geestelijken van de Broeders van Liefde zijn gepleegd. Procureur-generaal Laurens Dumont vorderde om juridisch-technische redenen de vrijspraak. Daar zijn de slachtoffers vet mee. De pedopater werd in eerste aanleg vrijgesproken voor zowel de verkrachtingen als voor het bezit van kinderporno.
Een slachtoffer beschrijft het als volgt: “Hij heeft mijn leven in gruizelementen gebroken. Hij heeft mijn leven voor altijd veranderd. (…) Ik ben gesmolten in mijn eigen angst, in mijn eigen verdriet.”
“Ik ben verdwenen, telkens weer, in de diepe, donkere afgrond van mijn geest. De gevolgen van de verkrachtingen achtervolgen mij nog steeds, elke dag, elke minuut, als een schaduw die zich niet laat afschudden. De herinneringen blijven me achtervolgen, de angst is constant, de pijn is eindeloos.”
De uitspraak in deze zaak zou volgen op 17 maart 2025, maar de media repten er niet meer over (10).
In 2022 publiceerde de Associated Press een rapport over een uitgebreid FBI-onderzoek naar rooms-katholieke priesters in New Orleans. Net als in zoveel eerdere rapporten worden de priesters beschuldigd van seksueel misbruik van kinderen. In een jaar tijd hadden zich twaalf slachtoffers van misbruik gemeld. Geen van de betrokken partijen, noch het FBI, noch het aartsbisdom van New Orleans, gaven enig commentaar over de zaak.
Marci Hamilton, hoogleraar aan Penn University en hoofd van Child USA, de waakhond voor misbruik, zei dat het FBI zelden betrokken raakte bij de schandalen rond seksueel misbruik door geestelijken. “Ze hebben alle zaken met betrekking tot de katholieke kerk ontweken.”
Veel priesters in de zaak van New Orleans zijn beschuldigd van de manipulatie van kinderen. Ze namen hen mee op reisjes en vakanties waar ze hen in het geheim misbruikten. Die beschuldigingen volgden op een bijzonder vernietigende zaak tegen voormalige paus Benedictus XVI toen die in de jaren 1980 kardinaal was in Duitsland. Hij stelde dat atheïsten nazi’s waren maar was ooit zelf nog lid van de Hitler Jugend. In 2022 kwam aan het licht dat hij meldingen van seksueel misbruik tegen geestelijken onder zijn bevoegdheid had verborgen. Hij bood zijn excuses aan (waar hebben we dat nog gehoord?) voor het verkeerd omgaan met de kennis van misbruik, maar ontkende persoonlijk wangedrag. Alsof het doofpotten van seksuele misdrijven tegen kinderen geen wangedrag is (11).
Een voormalige Poolse aartsbisschop, de 67-jarige Jozef Wesolowski, overleed terwijl hij wachtte op zijn proces voor het betalen voor seks met minderjarigen. Hij was de hoogste katholieke functionaris die werd beschuldigd van pedofilie. Hij werd dood aangetroffen. De eerste controles “wezen erop dat de dood een natuurlijke oorzaak had”, verklaarde een vertegenwoordiger van het Vaticaan. Paus Franciscus was op de hoogte van de gebeurtenissen.
Wesolowski werd in 2014 van zijn rang in de kerkelijke hiërarchie ontdaan en gedegradeerd tot leek, nadat een kerkrechtbank hem schuldig had bevonden aan kindermisbruik. Dit is de zwaarste straf die de Vaticaanse rechtbank kan opleggen aan een geestelijke, volgens het kerkelijk recht. In juli 2015 zou Wesolowski een apart proces krijgen voor een rechtbank in Vaticaanstad. De voormalige aartsbisschop werd echter slechts enkele uren voor de eerste hoorzitting overgebracht naar de intensive care vanwege ‘plotselinge ziekte’.
Aanklagers van het Vaticaan stelden dat Wesolowski Dominicaanse jongeren betaalde voor seksuele handelingen, tijdens zijn functie als pauselijke gezant in de Dominicaanse Republiek tussen 2008 en 2013. Zijn slachtoffers waren tussen de 13 en 16 jaar oud. Er kwamen soortgelijke rapporten uit zijn geboorteland Polen. Hij was ook in het bezit van “een enorme hoeveelheid kinderporno, beelden die hij via zijn account in Vaticaanstad kon downloaden”. Hij werd tot priester en bisschop gewijd door zijn mede-Pool, paus Johannes Paulus II (12).
VII.
Ook Robert S. Mueller, voormalige FBI-directeur, verborg misdaden van beroemde Hollywood-pedofielen onder zijn corrupte beleid. Sterren mochten niet gearresteerd worden. Dossiers met betrekking tot beroemdheden zoals filmproducent Harvey Weinstein en acteur Kevin Spacey, werden aangespannen na Muellers vertrek, niet door het FBI maar door lokale politie en aanklagers in Amerikaanse steden. Mueller hielp bij het toedekken van de misdaden van mannen als Weinstein en Hollywood-regisseur Bryan Singer, die meerdere jongens in Hollywood verkrachtten. Het FBI hielp Weinstein en Singer zelfs uit de problemen, vanwege hun politieke banden met Barack Obama, Michelle Obama en Hillary Clinton, die bekritiseerd werden vanwege hun ‘geen commentaar’ op de beschuldigingen aan het adres van Weinstein en Singer.
In plaats van hun onderzoek te richten op Singer, onderzocht het FBI onder Robert S. Mueller en James Comey, de slachtoffers van Singer, zoals Michael Egan. Egan beschuldigde Singer ervan hem (en andere jonge jongens) te hebben gedrogeerd en verkracht toen hij 15 was. Egan werd ook onder bedreiging geadviseerd om zijn beweringen in te trekken.
Sinds Egans’ publieke beschuldiging aan het adres van Singer, zijn er verschillende andere jongemannen naar voren gekomen in afzonderlijke formele klachten, waarin ze verklaarden dat Singer hen had verkracht toen ze minderjarig waren. Singer staat bekend om het geven van poolparty’s in Hollywood, het vullen van het zwembad met minderjarige jongens en het uitnodigen van andere Hollywood-pedofielen, zoals onder meer regisseur Gary Goddard. De jongens werden naar Singers’ huis gelokt met beloften over acteerrollen in actiefilms zoals de “X-Men”-serie. Tijdens de poolparty’s werden ze verkracht door bekende Hollywood-pedofielen.
James Comey zal later onder vuur komen liggen wegens leugens onder ede (“I swear to tell the truth, nothing but the truth, so help me God”) en vernietiging van dossiers. Dat was onder meer het geval in de zaak Jeffrey Epstein. De man werd gearresteerd voor pedofilie en zijn ‘klanten’ waren hooggeplaatste politici en industriëlen, zo wil het mediaverhaal. Epstein’s ‘doelgroep’ was echter meer geïnteresseerd in diens geniale kennis van financieel gesjoemel, belastingontduiking, witwaspraktijken en zwart geld. De pedofilieverhalen dienden als rookgordijn voor de cover-up.
Het FBI verborg ook onderzoeksdossiers met betrekking tot Singer. Dat is een schending van de Freedom of Information Act, obstructie van de rechtsgang, samenzwering, fraude, en in sommige gevallen omkoping. FBI-medewerkers zijn in de problemen gekomen door het aannemen van smeergeld: een rapport van de inspecteur-generaal onthult dat meer dan 50 FBI-agenten steekpenningen hebben aangenomen. Eén van hen werd gearresteerd voor het aannemen van 200.000 dollar om een strafzaak te laten ontsporen (13).
“Personen die zich schuldig maken aan dit soort wangedrag horen niet thuis bij het FBI en ze zouden zeker geen toezicht mogen hebben op anderen” verklaren FBI-functionarissen die erbij blijven dat beschuldigingen van (seksueel) wangedrag betrekking hebben op een klein deel van de ongeveer 35.000 werknemers. Maar de zaken die geïdentificeerd zijn, hebben hiaten in de verantwoordingsplicht en opvallend slecht gedrag blootgelegd.
Uit een onderzoek van Associated Press van 2020 bleek dat verschillende hoge FBI-functionarissen disciplinaire maatregelen hebben vermeden door in stilte over te stappen of met volledige voordelen met pensioen te gaan, zelfs nadat beweringen van seksueel wangedrag tegen hen waren onderbouwd. Overheidsdiensten, kerk, … regelen hun zaken meestal intern. Wat komt bovendrijven is slechts een fractie van de realiteit (14).
VIII.
Het zijn geen geïsoleerde gevallen. Duizenden agenten die maanden bezig zijn met het bekijken van foto’s en video’s van kinderen in misbruik, krijgen vroeg of laat problemen, het doet iets met de mentale gezondheid. Overdaad schaadt, zeggen we toch?
De zaak Harris illustreert dit. FBI Special Agent David Harris, die 18 maanden lang kinderpornografie en seksuele misdrijven tegen kinderen onderzocht, werd in 2021 gearresteerd en aangeklaagd voor meerdere seksuele misdrijven tegen kinderen en volwassenen in verschillende staten.
Omwille van zijn status als kolonel bij de Amerikaanse legerreserves, en de verschillende locaties waar de feiten zich afspeelden, sloten het ministerie van Justitie en het Bureau van de Inspecteur-generaal, zich aan bij de zaak. Tijdens het onderzoek werd bewijsmateriaal gevonden rond andere misdrijven van seksuele aard die Harris had gepleegd met minderjarigen en volwassenen in de staten Louisiana en Texas, vijf rechtsgebieden en in totaal drie staten (15).
Een voormalig FBI top-agent werd aangeklaagd voor het bezitten en verspreiden van kinderporno. Hij werkte gedurende 25 jaar als bommentechnicus bij het FBI, waar hij onder meer de aanslagen van 11 september 2001 en de bomaanslag in Oklahoma bestudeerde, voor hij werd aangeklaagd voor bezit en verspreiding van kinderporno. Polyvalent talent heet dat (16).
Een FBI-veteraan uit New York, in zijn vrije tijd trainer van jonge voetballertjes, werd gearresteerd wegens kindermisbruik toen hij een minderjarige naar een andere staat vervoerde met het oog op prostitutie. Hij werd aangeklaagd voor seks met een 11-jarige jongen en een andere van 9 jaar en gaf toe seksuele contacten te hebben gehad met vier andere jongens. Hij bedreigde hen met gevangenis en met de dood als ze zouden praten. Kort voor zijn arrestatie nam hij ontslag (17).
IX.
Om de ware identiteit en locatie van een gebruiker te achterhalen, wendt het FBI zich in stilte tot technieken die normaliter door hackers wordt gebruikt. Het agentschap plaatst, met een bevelschrift, heimelijk malware op alle computers die ingelogd zijn op een geviseerde website. Als de gebruiker verbinding maakt, onthult de malware diens internetprotocoladres (IP). Het is dan maar een kleine stap om zijn echte naam en adres te verkrijgen.
Nu criminelen steeds handiger worden in het gebruik van technologie om hun sporen te verbergen, gebruiken rechercheurs hacktools om hen tegen te houden. In sommige gevallen, zoals eerder beschreven, plaatsen leden van het agentschap malware op sites die duizenden bezoekers kunnen hebben.
Enkele privacy-advocaten en analisten maken zich zorgen dat onderzoekers hierdoor ook de computers van wetsgetrouwe mensen zoals politieke dissidenten en journalisten kunnen viseren.
“Naarmate de hacktechnieken ambitieuzer worden, kan dit leiden tot grootschalige schendingen van de privacy en burgerlijke vrijheden in binnen- en buitenland”, aldus Ahmed Ghappour, hoogleraar aan het Hastings College of the Law van de Universiteit van Californië. “Het is van groot belang dat de overheid ingrijpt om precies te reguleren wie en hoe de wetsdienaars mogen hacken.”
In de Playpen-zaak activeerde de overheid in februari 2015, malware op een site met 215.000 leden en verkreeg internetprotocoladressen van 1.300 computers. Van die groep zei de overheid dat ze 137 mensen heeft aangeklaagd.
“Dat zijn een heleboel mensen”, zei advocaat Colin Fieman, die een van de aangeklaagden vertegenwoordigde. “Ik heb nog nooit een bevel gezien dat zoekopdrachten op die schaal toestaat. Het is ongekend.”
De beschuldigde zei dat de aanklachten tegen hem moesten worden afgewezen omdat het gebruik van de tool door de overheid, in strijd is met het Vierde Amendement. Fieman betoogde dat sommige mensen mogelijk naar de site zijn gegaan om fantasieën te uiten die, hoewel weerzinwekkend, legaal zijn.
Hij vergeleek het bevel van de overheid met een ‘algemeen bevel’, verwijzend naar de Britse praktijk tijdens het koloniale tijdperk om zoekopdrachten door de overheid toe te staan zonder enige individuele verdenking.
Senator Chuck Grassley, de hoogste Republikein in de Senaatscommissie Justitie, zou documenten hebben ontvangen van een klokkenluider waaruit blijkt dat honderden FBI-agenten tussen 2004 en 2020, zijn afgetreden vanwege beschuldigingen van seksueel wangedrag. Het kantoor van Grassley deelde informatie over een intern rapport van het Amerikaanse ministerie van justitie (DOJ) met de titel ‘Retirements and Resignations During Unwelcome Sexual Conduct Adjudications.’
Volgens dat document gingen 665 FBI-medewerkers, waaronder 45 medewerkers op Senior Executive Service (SES)-niveau, met pensioen of traden af na een onderzoek van het FBI of van het departement justitie (het Bureau van de Inspecteur-generaal – OIG) naar vermeend wangedrag. Ze traden af nog vóór het ‘Office of Professional Responsibility (OPR)’ een definitieve disciplinaire brief uitgaf.
Grassley merkte op dat het aantal veel hoger zou kunnen zijn dan 665, omdat agenten die zijn afgetreden of met pensioen zijn gegaan vóór of tijdens een lopend onderzoek naar wangedrag, niet meegeteld werden (18).
X.
Darknet-sites kunnen niet worden gevonden via een Google-zoekopdracht. Ze kunnen alleen worden bereikt door gebruikers die het exacte, door een algoritme gegenereerd webadres kennen, en speciale software gebruiken om verbinding te maken met het netwerk.
Peter Carr, een woordvoerder van justitie, zei dat “het FBI bij een operatie als deze, nooit afbeeldingen, video’s of links naar afbeeldingen van kinderpornografie plaatst. Dat soort berichten wordt gemaakt door de websitegebruikers, niet door het FBI”, verklaarde hij. Ook zei hij dat het onmiddellijk sluiten van een website het identificeren van de daders zou voorkomen. Maar als dat waar is, dan zou niet één maar honderden sites opengehouden worden door het agentschap … en misschien gebeurt dat ook wel.
Zonder de hacktechniek te gebruiken, zeiden ambtenaren, zou het erg moeilijk zijn om pedofielen te vinden die er alles aan doen om hun sporen te verbergen. Het probleem is niet per se het gebruik van de malware, maar “of hackbevelen nauwkeurig genoeg zijn opgesteld om te garanderen dat alleen de schuldigen het starten van de NIT kunnen uitlokken en vervolgens worden gehackt,” zei rechtenprofessor Ghappour. “Gezien de omvang van deze operaties, kan de kleinste fout resulteren in honderden, zo niet duizenden, schendingen van de privacy.”
Privacy-advocaten die zich zorgen maken over de massale hacks door de overheid, wijzen op het geval van TorMail, een anonieme e-mailservice die nu is gesloten. TorMail, dat ondanks de naam niet is gelieerd aan de groep achter Tor, werd gebruikt door een scala aan mensen, van criminelen tot dissidenten en journalisten. In de zomer van 2013 doken er rapporten op van mensen die probeerden in te loggen op TorMail en in plaats daarvan een “down for maintenance”-bericht vonden. Daarna stond er een verdacht uitziende code op de TorMail-webpagina. Beveiligingsonderzoekers die de code analyseerden, concludeerden dat deze waarschijnlijk door het FBI was geplaatst.
Destijds wilde de overheid niet bevestigen dat het bureau achter de hack zat. Mensen die bekend zijn met het onderzoek bevestigden dat het FBI een NIT op TorMail had gebruikt.
Een FBI-functionaris zei dat het bureau erkent dat het gebruik van een NIT “invasief is en alleen in de meest ernstige gevallen zou mogen worden ingezet”. Hij zei dat het FBI de tool alleen gebruikt tegen “de allerergste” overtreders (19).
XI.
En toch, je zou kunnen argumenteren dat verdelers van kinderporno kunnen aangepakt worden door gewoonweg de ontdekte sites te sluiten. Waarom gebeurt dit dan niet?
Een voorbeeld ter illustratie: een website biedt de mogelijkheid om films of series te downloaden. Zij bieden je een startpakket aan dat wordt geopend als je inlogt op de site. Het pakket bevat credits die je toelaten om bijvoorbeeld enkele films te downloaden. Hoe meer films op jouw computer beschikbaar blijven om te delen, hoe meer credits je verzamelt voor download. De meest gezochte en bezochte downloads leveren de meeste credits op. Het is evident dat een pornofilm meer bezoekers aantrekt dan een documentaire over zoetwaterkreeften. Dus, als je porno downloadt, groeit je downloadcapaciteit zienderogen.
Het aanbod biedt een keuze tussen films, series, documentaires, sport, tientallen mogelijkheden. En natuurlijk ook de mogelijkheid om ‘adult films’ te downloaden. Die downloads krijg je uiteraard pas te zien als het dossier compleet is. En daarin zit de valstrik. Samen met een pakket gewone porno wordt jouw PC volgepropt met ongevraagd materiaal. Het FBI weet dat je die site bezocht hebt en weet ook wat ze op je PC zullen vinden als ze even zoeken. En dan blijkt dat jouw pc volgeladen werd met kinderporno. Te laat om de klok terug te draaien. Je hebt porno gebruikt om zoveel mogelijk gewone films of populaire series te kunnen downloaden. Voor het FBI ben je dan gebruiker en verdeler van kinderporno.
Dat systeem van uitlokking – want dat is het – is een dubieuze praktijk maar voor pornojagers een gemakkelijke weg om te scoren. Die werkwijze levert telkens hetzelfde resultaat op: een pakket van meer dan 100.000 hits, een inval door het FBI en een beschuldiging van bezit en distributie van kinderporno. Europol volgt die kromme redenering van het FBI, zonder zich verder te bekommeren om de websites die het gebruik en de verdeling mogelijk maken. Nochtans kunnen de sites die zulke praktijken toepassen, op basis van auteursrechten en/of verspreiding van kinderporno, zonder pardon gesloten worden. Maar om een of andere onbekende reden, gebeurt dat niet.
XII.
In mei 1992 schreef John De Camp, advocaat en voormalig senator van de staat Nebraska, “The Franklin Cover-Up: Child Abuse, Satanism, and Murder in Nebraska”. Dit boek onthulde de donkere sekte/seks/drugsring van de Franklin Community Federal Credit Union en de doofpotaffaire door de Grand Jury, politie en FBI. John De Camp ontmoette voormalig hoofd van het FBI, Ted Gunderson, die in 1995 een pedofielennetwerk blootlegde dat door de CIA werd gerund.
Die cover-up is samengevat in een boekje: “The Mystery of the Carefully Crafted Hoax” en biedt verdere documentatie over de actieve deelname van het FBI en de Amerikaanse officier van justitie aan het manipuleren van de Grand Jury, het intimideren van getuigen, het aanzetten tot meineed, het stelen van en knoeien met bewijsmateriaal:
“The Franklin Cover-Up” (1986) en het boek “George Bush: The Unauthorized Biography” (1992), van Webster G. Tarpley en Anton Chaitkin, onthullen de connecties tussen de sekte/seks/drugsbende van Franklin en de hoogste niveaus van de Republikeinse partij en presidentiële campagnes. Het boek stelt dat Eulice (Lisa) Washington in 1985 aan jeugdzorgwerker Julie Walters vertelde, zoals gedocumenteerd in haar rapport van het Department of Social Services van 25 maart 1986, dat Larry King, de oprichter van de Franklin Credit Union, een enorme kinderseks-, homoseksuele en pornografische industrie leidde.
Eulice beschreef hoe ze vanaf de tiende klas door Larry King, samen met andere jongeren, per vliegtuig werd meegenomen om als kinderprostituee te worden gebruikt op feestjes in Washington, Chicago en New York. Lisa zei dat ze er op deze feestjes “mooi en onschuldig uitzag” en dat gasten alle seksuele activiteiten konden ondernemen die ze wilden, behalve penetratie. In het rapport van jeugdwerkster Walters noemde Lisa George Bush (toen vicepresident) minstens twee keer als aanwezig. Lisa zei dat ze meneer Bush voor het eerst had ontmoet op de Republikeinse Conventie in Dallas in 1984.
Het rapport geeft ook aan dat de kinderen in het Webb-huis meldden dat ze elke maand een paar keren door de Webbs werden meegenomen naar feestjes in het huis van Larry King. Ze zeiden dat er meestal een dertigtal volwassenen aanwezig waren, een paar prostituees en ongeveer twintig kinderen. Ze vertelden dat seksuele activiteiten niet altijd achter gesloten deuren plaatsvonden en soms met meer dan twee personen (20).
XIII.
Er worden door de overheid veel middelen ingezet om die daarna te gebruiken (en te misbruiken) voor andere doeleinden. Onder het mom dat bepaalde acties ondernomen moeten worden om misdrijven op te sporen of te voorkomen, worden die acties misbruikt om andere doelen te bereiken.
Er wordt bijvoorbeeld geargumenteerd dat het coderen van gegevens de uitvoering van misdaden vergemakkelijkt en de opsporing ervan bemoeilijkt. Maar eens die barrière doorbroken wordt, door het coderen van informatie te criminaliseren en te elimineren ten behoeve van “recht en orde”, staat de deur open voor allerlei vormen van misbruik. Tegen vrije meningsuiting, journalistiek, private aangelegenheden, en vooral, voor het detecteren van andersdenkenden. Zoals dat in februari 2022 met de bankgegevens van de Canadese truckers gebeurde. De truckers gebruikten hun stakingsrecht om hun rechtmatige eisen kracht bij te zetten. World Economic Forum aanhanger englobalist Trudeau liet de bankrekeningen van de truckers bevriezen om hen op de knieën te krijgen.
Vrijheden van de burgers worden dan opgeofferd voor ‘de veiligheid’ van de predatorenklasse. Als Apple een systeem invoert om de privacy te beschermen dan is dat product gemaakt om de privacy van de gebruikers te beschermen. James Comey, FBI-directeur van september 2013 tot mei 2017, beweerde in een interview (CBS “60 Minutes”) dat de nieuwe privacybescherming van Apple, “kidnappers, pedofielen en terroristen beschermt”.
Er is een spreekwoord dat zegt: “Als iedereen voor zijn eigen deur veegt, is heel de straat proper”. James Comey beschermde Jeffrey Epstein, de FBI-dossiers over Epstein werden vernietigd. Epstein (misschien) ook. Comey lijkt me dan ook niet de persoon in een positie om anderen de les te spellen.
Comey vergeleek de verkoop van iPhones met de verkoop van “auto’s met kofferbakken die nooit door de politie met een gerechtelijk bevel geopend konden worden”. Er zijn twee dingen die niet kloppen aan die redenering:
1) Het FBI kan nog steeds je telefoongegevens krijgen. Nu kunnen ze dat niet meer stiekem doen door naar Apple of Google te gaan. Ze moeten met een bevelschrift in de hand bij je voordeur aankloppen, zoals altijd. Als je het FBI geen toegang geeft tot je telefoon, kan een federale rechter gevraagd worden om je te dwingen. Als je weigert, kan je gearresteerd worden voor minachting van de rechtbank. Het FBI noch Apple hebben gereageerd op verzoeken om commentaar.
Joel Kurtzberg is een advocaat uit New York die gespecialiseerd is in zaken over het First Amendement (de basis waarop journalisten vaak rechterlijke bevelen weigeren om hun bronnen bekend te maken). Hij zei dat het grootste verschil nu is dat het FBI niet heimelijk kan optreden als ze je gegevens willen. “Het zal resulteren in gevallen waarin iemand bewijsmateriaal vernietigt.” (Zoals de vernietiging van bewijsmateriaal over Epstein …?)
Maar zelfs voor de gevaarlijkste gevallen zijn er nog steeds oplossingen. Videobewaking, de klassieke soort, kan iemand bespioneren terwijl hij zijn toegangscode typt. Het NSA heeft de technologie om apparaat beheersende malware in telefoons te smokkelen. Edward Snowden had dus wel degelijk gelijk.
2) Apparaten openstellen voor de wetshandhaving betekent ze openstellen voor hackers. Als het om gegevens gaat, is het bezit van een sleutel alles. Als je toegangscode het enige is dat je digitale leven ontgrendelt, dan maakt het niet uit of het FBI aan Apple of Google een bevelschrift geeft of dat hackers inbreken in de servers van het bedrijf. Ze zullen er niets bruikbaars kunnen uithalen. Daarom wil het FBI dat bedrijven een achterdeur naar je leven openhouden. Dat is een probleem, want zoals Comey zelf in het verleden heeft gezegd, wordt iedereen aangevallen door hackers.
“Je kunt geen twee tegenstellingen tegelijk toepassen,” zei David Oscar Markus, een advocaat in Miami met expertise in politieonderzoeken en inbeslagnames. “Als er een achterdeur is, kan die worden uitgebuit. De overheid zou de macht niet mogen hebben over wat er wel en wat er niet beschermd wordt.” (21)
Met Kash Patel kwam er geen verbetering. Bij zijn aantreden regende het beloften (daar is de predatorenklasse goed in) over ‘belangrijke’ dossiers (de zaak Epstein, de moorpogingen op Trump, de moord op JFK, 9.11, …). Onder zijn beleid zou dat allemaal opgelost worden. Onder zijn beleid is nog niets opgelost. De nieuwe DoJ (minister van justitie) Pamela Jo Bondi, zei dat ze de dossiers rond de Epstein-zaak in haar bezit had en namen publiek zou maken. Er waren zelfs beelden van de overdracht van dossiers aan ‘influencers’. Maar dat is allemaal vergeten en de mainstream media malen er niet om. Zij hebben de handen vol met songfestivals, sportevenementen en koningshuizen. Drie maanden later is alles in de vergeetput beland. Er wordt nu nog hooguit gesproken over “niet nagekomen beloften”.
En dan de zaak Thomas Croocks, de jongen die ‘in zijn eentje’ een ‘moordpoging’ plande op Trump. Zijn posts op het net zijn verdeeld over tientallen accounts, waaronder het Duitse GMX.com en het Belgische Mailfence.com (encrypted email). Blijkbaar had Tucker Carlson (Who was Thomas Croocks?) daarover meer info dan het FBI van Kash Patel. Nadat Croocks een schot gelost had met een 100 jaar oude karabijn vanop honderden meters, werd hij doodgeschoten werd door FBI-agenten. De ‘crime-scene’ werd proper gespoten door de ‘Technical Hazard Response Unit’. Dat is niet de normale gang van zaken. Voor dat soort klusjes worden buitenfirma’s ingezet. Waarom hier niet? Om te verhinderen dat bloedstalen genomen werden, dat er sporen zouden achterblijven? Waarom werd het lijk zo snel mogelijk gecremeerd? Waarom geen autopsie? Vraag dat maar aan Kash Patel. Als FBI-baas is hij toch verantwoordelijk voor het correcte verloop van het onderzoek, niet? Was er trouwens een onderzoek?
Federaal whistleblower Kyle Seraphin, voormalig FBI-agent, heeft wel iets toe te voegen:
“Spionagesoftware, “Quiet Skies TSA”, is zogezegd gericht tegen ‘de terroristische dreiging’. In de realiteit is het gericht op controle en bespioneren van burgers en op het ondermijnen van burgerrechten, een nutteloze theatrale bedoening. Er is aan dat programma een half miljard dollar gespendeerd en het (beoogde) resultaat is 100% nul. Maar het argument wordt gebruikt om ALLES te controleren wat de mensen in hun bagage en op hun lijf hebben. De jongste op die ‘watchlist’ is een baby van 11 maanden omdat de ouders op de lijst staan. De watchlist is gebaseerd op statistische gegevens, niet op reële feiten. Statistieken kan je vergelijken met 2 cm water waarin je verzuipt.
9.11 werd de gelegenheid om de regels aan te passen aan de nieuw gecreëerde orde. Dat ruikt naar tirannie. Het resultaat is controle op iedereen om het (vette) budget in handen te houden. De burger wordt gezien als een potentiële terrorist en betaalt in de vorm van belastingen zelf voor de continuïteit van die tirannie. Net als alle andere agentschappen probeert dit imperium zijn macht te bestendigen en uit te breiden voor meer budget. En daarvoor zijn blijkbaar alle middelen goed. Zo werden begin jaren 2000 de buitenlandse moslims geviseerd, bij uitbreiding de moslims in de VS en nu worden mensen geviseerd die misschien mogelijk in de lijst passen van de nieuw uitgevonden regels. Wie durft te beweren dat het FBI een probleem heeft, heeft volgens het agentschap zelf een probleem.”
“Waarom zetten we alle middelen in om te jagen op kleine garnalen? Zijn er geen dringende noodzaken meer? Want die zijn er echt wel.” … “Het FBI vangt geen terroristen, ze lokken terrorisme uit. Het hele idee is dat het FBI mensen in de val lokt. En dat doen ze al 25 jaar. Het FBI gaat overal heen waar haar volgende salaris is, waar die volgende pot met congresgeld zich ook bevindt.” (Kyle Seraphin) (22).
Bronnen:
(1) https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2000-mar-27-fi-13138-story.html
(2) Grooming is de handeling waarbij men probeert een relatie aan te gaan met een kind of jongere, met als doel hen seksueel te misbruiken of hen ertoe aan te zetten een illegale handeling te plegen.
(4) https://nypost.com/2013/05/30/fbi-ran-child-porn-distribution-site-to-lure-pedophiles-report/
(5) https://www.pattislawfirm.com/news-clips-media-appearances.php?article=how-the-fbi-became-the-worlds-largest-distributor-of-child-sex-abuse-imagery_2860 – https://www.dw.com/en/europol-fbi-arrest-nearly-900-in-crackdown-on-global-pedophile-ring/a-38729883
(6) https://casetext.com/analysis/fbi-in-the-child-porn-business-fbi-distributes-illegal-images-of-child-abuse-to-catch-pedophiles – DM 27 september 1996 (CIA was betrokken bij introductie crack in de VS)
(7) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/12/beroep-drugshandel-vrijuit-onontvankelijk-infiltrant-dea/
(8) www.quora.com
(9) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/17/operatie-kelk-misbruik-kerk-raadkamer/
(10) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/10/voormalig-pater-luk-delft-ontkent-seksueel-misbruik-van-jongens/ – https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/03/01/broeders-van-liefde-verontschuldigen-zich-ook-voor-zwijgcultuur/
(11) https://fism.tv/fbi-begins-massive-investigation-against-roman-catholic-priests-in-new-orleans/
(12) (dj/msh (Reuters, AP, dpa, AFP) – (https://p.dw.com/p/1GNKC) – https://www.dw.com/en/ex-vatican-ambassador-dies-after-being-charged-with-child-abuse/a-18679248
(13) https://www.judiciaryreport.com/
(14) https://www.pbs.org/newshour/amp/politics/we-mean-it-fbi-takes-on-sexual-misconduct-in-its-ranks
(17) https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1988-11-06-mn-411-story.html
(19) https://www.washingtonpost.com/world/national-security/how-the-government-is-using-malware-to-ensnare-child-porn-users/2016/01/21/fb8ab5f8-bec0-11e5-83d4-42e3bceea902_story.html – https://www.youtube.com/watch?v=GYt5093aCQM – I Spent 48 Hours On The DARK WEB
(20) https://webharvest.gov/congress112th/20130110101607/ – http://www.liveleak.com/view?i=795_1174761584 – http://tedgunderson.com/
(21) https://money.cnn.com/2014/10/13/technology/security/fbi-apple/
(22) https://www.youtube.com/watch?v=4Wh8L6KEhiI (Quiet Skies TSA Surveillance, SIM Hijacking, Reddit Data Breach, Sextortion Scams) – https://www.youtube.com/watch?v=tBYWElBxvhU (Kash Patel’s UNTOLD TRUTH: Kyle Seraphin EXPOSES What He Doesn’t Want You To Know!)
Lees en download ook volgende episode: “CIA voor beginners”.