{"id":1346,"date":"2025-04-09T17:40:58","date_gmt":"2025-04-09T15:40:58","guid":{"rendered":"https:\/\/cannaclopedianieuws.com\/?p=1346"},"modified":"2025-04-16T13:05:11","modified_gmt":"2025-04-16T11:05:11","slug":"leopold-ii-de-koning-slachter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cannaclopedianieuws.com\/index.php\/2025\/04\/09\/leopold-ii-de-koning-slachter\/","title":{"rendered":"Leopold II, de koning-slachter"},"content":{"rendered":"\n

(Original English version below – link) – In Belgi\u00eb werd koning Leopold II geprezen als de “Bouwkoning” vanwege zijn bouwprojecten die hij liet uitvoeren. Maar overzee, in de Congo Vrijstaat, lag de gruwelijke waarheid: Leopold was meer een slachter dan een bouwer.<\/p>\n\n\n\n

Uiteindelijk kwam karma voor Leopold II. Zijn zoon werd geboren met een huiveringwekkende misvorming, die Leopolds meest gruwelijke misdaden weerspiegelde.<\/p>\n\n\n\n

De Franse Revolutie had gevolgen tot ver buiten Parijs. Toen de guillotines de Place de la Concorde binnenrolden, moest Leopolds grootvader rennen voor zijn leven en vluchtte naar het Verenigd Koninkrijk, waar hij twee jaar later stierf. Leopolds moeder, Louise van Orl\u00e9ans, altijd beschouwd als gevoelig en kwetsbaar, was er kapot van en volgde hem later datzelfde jaar naar het graf.<\/p>\n\n\n\n

De tiener Leopold II verloor links en rechts familie, maar toen vond hij iemand die zijn gebroken hart kon helen. Drie jaar na de dood van zijn moeder trouwde hij met Marie Henriette van Oostenrijk. Net als Leopold werden de Belgen verliefd op Henriette vanwege haar levendige en energieke persoonlijkheid en welwillende aard. Ze leek alles te zijn wat Leopold II niet was.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Geen mens maar een hebzuchtig en brutaal beest.<\/em> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zijn offici\u00eble publieke carri\u00e8re begon in 1855 als senator. Als troonopvolger van de monarchie verspilde hij geen tijd met het uiten van zijn mening, hoe controversieel die ook was. Hij werd een uitgesproken voorstander van de uitbreiding van de Belgische koloniale bezittingen en reisde door regio’s in Azi\u00eb en Afrika, op zoek naar vooruitzichten.<\/p>\n\n\n\n

Op 10 december 1865 overleed koning Leopold I en een week later legde zijn zoon Leopold II de eed af en werd koning der Belgen. Ondanks de verschrikkingen die hij over het Congolese volk zou uitstorten, was Leopold in eigen land, in feite een progressieve figuur. Enkele van zijn grootste wetgevende prestaties omvatten ingrijpende sociale hervormingen. Hij gaf arbeiders zelfs het recht om vakbonden op te richten. Hij voerde een reeks wetten tegen kinderarbeid in die de Belgische jeugd beschermden tegen uitbuiting en stelde zelfs een soort weekend in waarin arbeiders op zondag vrij waren. Grimmig ironisch, gezien wat hij op het punt stond te doen in de Congo Vrijstaat.<\/p>\n\n\n\n

Een onderdeel van Leopolds grootse visie omvatte een uitgestrekt overzees rijk, bestaande uit kapitaalkrachtige koloni\u00ebn. Maar zijn daden verraadden zijn ware bedoelingen. Hij leek alleen ge\u00efnteresseerd in het verwerven van koloni\u00ebn voor zichzelf als burger, met geld van de overheid.<\/p>\n\n\n\n

Aanvankelijk richtte hij zijn blik op de Filipijnen. Hij geloofde dat koningin Isabella II van Spanje, de heersende koloniale macht op de Filipijnen, zwak was en daarom graag haar bezittingen wilde verkopen. Zijn ambassadeur, die echter de aanstoot aanvoelde die dit zou veroorzaken, deed nooit een aanbod.<\/p>\n\n\n\n

Toen Isabella II in 1868 haar kroon verloor, deed Leopold opnieuw een poging om de Filipijnen te kopen. Er was echter \u00e9\u00e9n probleem. Hij kon het zich niet veroorloven. Hij probeerde een plan te bedenken waarmee de Filipijnen een onafhankelijke staat zouden worden, wat betekende dat een burger het kon kopen. Toen dat plan mislukte, richtte hij zijn hebzuchtige blik op iets anders: Afrika.<\/p>\n\n\n\n

Het grootste deel van een decennium werkte Leopold tevergeefs aan het verwerven van koloni\u00ebn in heel Afrika en Azi\u00eb. Maar tegen 1876 was het overduidelijk dat hij zijn strategie moest veranderen. Hij richtte een internationale wetenschappelijke en filantropische vereniging op, de \u201cInternational African Society\u201d. In werkelijkheid was het geen liefdadigheidsinstelling. Het was een particuliere holding die in zijn bezit was.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Aasgieren op zoek naar lijken. <\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Vervolgens huurde hij de ontdekkingsreiziger Henry Martin Stanley in en stuurde hem richting Congo om er een kolonie te stichten. Met slimme diplomatie wist Leopold het grootste deel van Europa en de Verenigde Staten zover te krijgen dat ze hem erkenden als soeverein van dit nieuw opge\u00ebiste gebied. Aan het einde van de Conferentie van Berlijn in 1885 realiseerde Leopold eindelijk zijn ambitie: Belgi\u00eb was zojuist een enorme koloniale macht geworden. De nieuwe Congo Vrijstaat was bijna 80 keer groter dan Belgi\u00eb zelf, en Leopold had het helemaal voor zichzelf om te regeren met zijn priv\u00e9leger, de gevreesde Force Publique.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Olifanten verloren hun tanden, de Congolezen verloren hun handen.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De eerste natuurlijke rijkdom van Congo die werd ontgonnen, was ivoor. Hoewel zeer lucratief, was Leopold niet tevreden. Het bracht niet genoeg geld op om zijn grootse ambities in Belgi\u00eb te financieren.<\/p>\n\n\n\n

Maar een plotselinge en sterke toename van de vraag naar rubber veranderde alles. De Congo Vrijstaat beschikte over een overvloed aan natuurlijke rijkdommen die Leopold kon oogsten voor zijn eigen persoonlijke en politieke gewin. En rubber had de potentie om het meest lucratief te zijn. Maar het oogsten van het sap van rubberplanten vereiste urenlang zwaar werk.<\/p>\n\n\n\n

Thuis in Belgi\u00eb bleef Leopold opkomen voor de rechten van gewone arbeiders. Maar in Congo Vrijstaat voerde hij een heel ander beleid. Met zijn nieuwe behoefte aan goedkope en overvloedige arbeidskrachten liet Leopold zijn verplichtingen uit de Conferentie van Berlijn en elke schijn van liefdadigheid varen. Wat volgde was pure horror.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dat komt ervan als je de quota niet haalt …<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nadat hij een groot deel van de buitenwereld had afgesloten, was Leopold vrij om te doen wat hij wilde in Congo Vrijstaat. Met zijn Force Publique dwong hij de inheemse bevolking om sap te verzamelen voor de productie van rubber, dat hij vervolgens voor exorbitante prijzen verkocht. De inwoners van de Congo Vrijstaat zagen er geen cent van, maar ze zagen wel iets anders.<\/p>\n\n\n\n

Het spreekt voor zich dat de mensen niet vrijwillig voor Leopold gingen werken, dus moest hij een aantal gruwelijke dwangtactieken toepassen, zoals massale en willekeurige executies en brute verminkingen. Om zelfs de meest onafhankelijke Congolezen te dwingen tot gehoorzaamheid, ontvoerde de Force Publique de families van rubberarbeiders.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bewijzen van onge\u00ebvenaarde hebzucht en brutaliteit.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Deze beruchte foto toont een rouwende Congolese man. Voor hem de afgehakte hand en voet van zijn 5-jarige dochter. Het niet halen van de rubber inzamelingsquota werd bestraft met de dood en de Force Publique moest de afgehakte hand van hun slachtoffer als bewijs overleggen. Soms overleefden deze slachtoffers, werden ze neergeschoten en deden ze alsof ze dood waren, terwijl hun hand werd afgehakt.<\/p>\n\n\n\n

“De manden met afgehakte handen, neergezet aan de voeten van de Europese postcommandanten, werden het symbool van de Congo Vrijstaat. Het verzamelen van handen werd een doel op zich. Soldaten van de Force Publique brachten ze naar de posten in plaats van rubber; ze gingen er zelfs op uit om ze te oogsten in plaats van rubber. Ze werden een soort betaalmiddel.”<\/p>\n\n\n\n

Toen de Engelse missionaris John Harris de Congo Vrijstaat bezocht, kon hij de verschrikkingen die hij had gezien niet beschrijven. “Ik ben net terug van een reis landinwaarts naar het dorp Insongo Mboyo. De bittere ellende en de totale verlatenheid zijn werkelijk onbeschrijfelijk.”<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Waar blijven de vergoedingen? <\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ondanks een stil maar groeiend koor van protesten en veroordelingen zette Leopold zijn ellendige regering voort. De auteur, historicus en journalist Adam Hochschild, was de eerste die een juiste inschatting maakte van de verwoestende gevolgen van Leopolds regering, aan de hand van schattingen uit de eigen volkstelling van Belgi\u00eb. Hij bracht de kosten van Leopolds wrede beleid scherp in beeld. Tien miljoen levens verloren, ongeveer de helft van de totale bevolking. De barbaarse behandeling van de Congolezen was al erg genoeg, maar de secundaire en tertiaire gevolgen van opzettelijke verwaarlozing en kwaadaardigheid waren nog erger. Ziekten zoals pokken en slaapziekte teisterden de Congo Vrijstaat en eisten miljoenen levens.<\/p>\n\n\n\n

Het was altijd slechts een kwestie van tijd voordat karma Leopold II inhaalde. En in 1902 gebeurde dat eindelijk. Toen de Britse romanschrijver Joseph Conrad als kapitein van een stoomboot door Congo reisde, was hij zo ontroerd door het lot van de bevolking dat hij de loop van de geschiedenis veranderde. Zijn novelle \u201cHeart of Darkness\u201d uit 1902 gaf de wereld een inkijk in de wreedheden die het Europese kolonialisme in Afrika beging.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Handen voor een handvol geld …<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nu het boek wereldwijd lezers in haar greep had en de druk op Leopold toenam, besloot hij zijn slechte pers te counteren met goede pers. Hij betaalde auteur Mary French Sheldon voor een rondreis door de Congo Vrijstaat, zodat ze alleen te zien kreeg wat hij haar wilde laten zien. Bij haar terugkeer in Engeland schreef ze: “Ik heb meer wreedheden in de straten van Londen gezien dan ik ooit in Congo heb gezien.”<\/p>\n\n\n\n

Tegen 1908 waren zelfs Leopolds Belgische onderdanen zijn wreedheden beu. Na politieke tegenstand werd hij gedwongen de Congo Vrijstaat aan het Belgische volk te verkopen. Natuurlijk zorgde hij ervoor dat hij er rijkelijk voor betaald werd. Nu de schande van de Congo Vrijstaat evenzeer Belgi\u00eb als Leopold II trof, had het Belgische volk geen andere keuze dan de geplaagde kolonie van hun corrupte koning te kopen. In totaal betaalden ze 215 miljoen frank. Maar liefst 50 miljoen ging naar Leopold persoonlijk, en nog eens 45 miljoen naar zijn binnenlandse bouwprojecten.<\/p>\n\n\n\n

\n